รมาบอกว่าจะแก้แค้นให้ข้า ช่างน่าขันนัก! นี่คือคู่ต่อสู้ของข้า ยังไม่ถึงคราวให้พวกเจ้ามากมายมารังแกนางจนตกรอบไปเช่นนี้”
เจ้าคนโง่นี่! คิดไม่ถึงเลยว่าจะช่วยมู่เฉินซี พวกเขาได้แต่กร่นด่าอย่างโกรธเคืองอยู่ภายในใจ
“เช่นนั้นเจ้าก็ตกรอบไปพร้อมกับมู่เฉินซีเสียเถอะ!” พวกเขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
ตูมมมม โครมมม!
มู่เฉียนซีหลบหลีกการโจมตีของพวกเขา จนมาถึงด้านข้างของจางหยวน
นางกล่าวว่า “จางหยวน เจ้าชอบน้ำผลไม้รสอะไรอย่างนั้นหรือ?”
จางหยวนผงะไปครู่หนึ่ง ผู้หญิงที่น่าเชื่อถือมากในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เหตุใดถึงได้ถามคำถามแบบนี้ในเวลาต่อสู้อยู่เช่นนี้กันนะ?
จางหยวนกล่าวตอบว่า “รสผูเถามั้ง!”
ผลก็คือนางล้วงเข้าไปในมิติและหยิบเอาลูกกลอนและยาน้ำออกมา จากนั้นก็โยนไปให้เขาสองสามขวด ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว! พลางกล่าวว่า “อันนี้ฟื้นฟูพลังวิญญาณ อันนี้รักษาบาดแผล กินเข้าไปซะ! หากกินหมดแล้วข้ายังมีอีก ส่วนเจ้าพวกแมลงวันที่น่ารำคาญเหล่านี้ ถ้าเจ้าสามารถช่วยได้ มันจะช่วยข้าแก้ปัญหาได้มากเลยทีเดียว”
.
.
