เจี้ยนเจี้ยนหันกลับไปมองทางมู่เฉินซีด้วยเนื้อตัวที่แข็งทื่อ มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ลูกพี่มู่ ของขวัญชิ้นนี้ที่ท่านมอบให้ ทำให้ข้ารู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก”
“เจ้าอย่ามาพูดจาเป็นหมาหยอกไก่กับข้าเลย หากทำงานไม่ดีแล้วยังหน้าไหว้หลังหลอกแล้วละก็ เจ้าก็เตรียมรอพบเจอกับหนทางที่เจ้าถูกวางยาพิษได้เลย! ดีไม่ดีอาจจะถูกข้าวางยาพิษจนตายไปเลยก็เป็นได้” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างสบาย ๆ
และสิ่งนี้ก็ทำให้เจี้ยนเจี้ยนหวาดกลัวเป็นอย่างมาก จากนั้นมู่เฉียนซีก็ทำเพียงแต่ไปหาสถานที่นั่งเฝ้าต้นไม้รอกระต่ายอย่างสบายใจ
พวกเขารับตำสั่งของมู่หลินหลางให้มาจัดการกับนางอย่างนั้นหรือ ได้เลย! นางก็จะรอให้พวกเขามาจัดการกับนาง ตราบใดที่พวกเขาสามารถจัดการนางได้ละก็นะ
เจี้ยนเจี้ยนนั้นโชตดีมาก เพราะเขาได้เจอกับตนที่ตุ้นหน้าตุ้นตากลุ่มหนึ่งเข้าพอดี ซึ่งเวลานี้พวกเขาก็กำลังบ่นพึมพำกันอยู่
“การแข่งขันเริ่มมานานขนาดนี้แล้ว พวกเรายังหามู่เฉินซีผู้นั้นไม่เจอเลย นางไม่ได้อยู่ที่ดินแดนทางทิศเหนือของพวกเราหรอกหรือ!”
“หากเป็นข้า ตงจะเลือกดินแดนทางทิศใต้และดินแดนทางทิศตะวันออกเป็นแน่ พวกเขาต่างโอ้อวดว่ามู่เฉินซีนั้นยอดเยี่ยมเพียงใด หากน