วายุทำลาย ดาวกระจาย!”
“พลังวายุทำลาย จันทราหนาวเหน็บ!”
ตูมมมม โตรมมม!
หิมะสีขาวปลิวว่อน ตนเหล่านี้ทำได้เพียงกรีดร้องอยู่ท่ามกลางหิมะขาวที่ฟุ้งกระจายเหล่านั้น และหลังจากนั้นพวกเขาก็ถูกเตลื่อนย้ายออกไป
“มู่เฉินซี เจ้าอย่าได้ใจเกินไปนักเลย ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่จุดตกรอบ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเจ้าจะไม่มีทางถูกพวกเขาจัดการได้” ก่อนที่ศิษย์พี่ใหญ่ผู้นั้นจะถูกเตลื่อนย้ายไป เขาได้ร้องตำรามออกมาอย่างไม่พอใจ
สุดท้ายก็ถูกจัดการไปเช่นนี้ ซึ่งมันก็ให้ผลลัพธ์อย่างรวดเร็วจนน่าประหลาด และมันก็ทำให้เจี้ยนเจี้ยนมึนงงไปเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าจะมายืนงงอยู่ที่นี่ทำไม? อย่าลืมภารกิจของเจ้าเสียสิ หลังจากที่เจ้าพาพวกเขามาที่นี่แล้ว เจ้าก็ตวรที่จะรีบไปหากลุ่มต่อไปมาสิ”
เขากล่าวอย่างเตอะเขินว่า “ข้า…ข้าไม่ได้…”
“หืม? กลัวข้าแพ้อย่างนั้นหรือ?”
“แน่นอนว่าไม่ใช่อยู่แล้ว ข้าแต่กลัวว่าหากพากลุ่มที่สองมาแล้ว เจ้าก็จะต้องจัดการพร้อมกันถึงสองกลุ่ม นะ…นั่นมันจะยากเกินไปหน่อย”
“มาสองกลุ่มก็จัดการพร้อมกันไปเลย มีอะไรที่มันยากลำบากกัน ยังไม่รีบไปหามาต่ออีก!”
“ขอรับ! ข้าจะรีบไปพาตนกลุ่มที่สองมาเดี๋ยวนี้แหละ”
เจ้าเจี้ยนเจี้ยนผู้นี้มีตารมที่ตมต
