เขามาจัดการข้าซะ! ข้าขี้เกียจเกินกว่าจะไปไล่หาพวกเขาทีละคนแล้วล่ะ ลองคิดดูแล้วเจ้ายังพอมีประโยชน์บ้างหรือไม่” มู่เฉียนซีกล่าว
คนผู้นี้กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “หรือพูดอีกอย่างว่า ลูกพี่มู่ยอมให้ข้ามีทางรอดแล้วใช่หรือไม่ มันดีมากเหลือเกิน สวรรค์ย่อมมีทางออกให้คนเราจริง ๆ”
มู่เฉียนซีปล่อยเขาไป เขาจึงกล่าวว่า “ลูกพี่มู่ ข้ามีชื่อว่าเจี้ยนเจี้ยน เรื่องที่ท่านสั่งให้ข้าทำเรื่องนี้ ท่านได้มาหาถูกคนแล้ว ข้าจะต้องทำงานให้ท่านได้อย่างยอดเยี่ยมแน่นอน ข้าจะทำให้เจ้าพวกคนที่กล้ามาจัดการท่านแหล่านั้น กลายเป็นปลาที่ติดกับดัก และทำให้ท่านสามารถต้มยำทำแกงพวกเขาได้อย่างอิสระเลยขอรับ”
“ยังไม่รีบไปอีก!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ใช่ ๆ ๆ ๆ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
เขารีบโกยแนบไปทันที แต่เนื่องจากแรงโน้มถ่วงของที่นี่มีมากเกินไป จึงทำให้เขาวิ่งได้ไม่เร็วเท่าไรนัก
เขาได้แต่บ่นพึมพำอยู่ภายในใจ หลังจากที่เขาหลุดพ้นจากคนวิปลาสผู้นี้แล้ว เขาจะหนีไปให้ไกลมากที่สุดเท่าที่จะไกลได้
เขาไม่มีทางช่วยนางทำงานหรอก เหตุใดต้องไปยั่วยุคนเหล่านั้นด้วยเล่า!
ในขณะที่เขากำลังจะวิ่งหนีไป ทันใดนั้นก็มีเสียงแหวกอากาศดังออกมา จากนั้นก็มีเสียง ฉึก! ดังขึ้น
