ตกลง!”
หลังจากที่ตรวจดูป้ายชื่อแล้ว เมื่อพบว่าไม่มีคนที่ชื่อว่ามู่เฉินซี เขาจึงได้รับปากที่จะเป็นคนนำทางให้
ซึ่งมู่เฉียนซีไม่ได้รับรู้เรื่องทั้งหมดเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย และเวลานี้นางกับเหล่าสัตว์เทพของนางก็เอาชนะสัตว์เทพไปได้หลายตัวแล้ว
สิ่งนี้ทำให้หมีหิมะเหล่านั้นโมโหเป็นอย่างมาก เจ้าพวกนี้จะวิปลาสเกินไปแล้ว
มู่เฉียนซีสอบถามพวกมันเกี่ยวกับเรื่องสถานที่แข่งขัน ซึ่งพวกมันก็แสดงออกว่าไม่รู้
อย่างน้อยที่สุดภายในขอบเขตที่พวกมันสามารถรับรู้ได้ ก็ไม่มีมนุษย์คนใดเคลื่อนไหวอยู่ในเกาะเหล่านั้นเลย
“ข้ารับประกันว่า พวกเราไม่ได้หลอกพวกเจ้าอย่างแน่นอน แน่นอนจริง ๆ!”
สัตว์เทพตัวหนึ่งมีขอบเขตในการรับรู้ที่กว้างขวางเป็นอย่างมาก ซึ่งขั้นตอนต่อไปนางก็เพียงแค่ต้องออกไปจากอาณาเขตนี้ และไปหาสัตว์เทพอีกกลุ่มหนึ่งเท่านั้นเอง
หากค่อย ๆ หาไปตามอาณาเขตเช่นนี้ต่อไป นางไม่เชื่อหรอกว่าจะหามันไม่เจอ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อู๋ตี้ เสี่ยวโม่โม่ เสี่ยวหง พวกเราไปกันเถอะ!”
เวลานี้ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดก็ได้มาอยู่ในดินแดนของธารน้ำแข็งแล้วซึ่งทุกคนต่างก็ใช้วิธีการมากมายในการตามหาสถานที่แข่งขัน และมู่เฉียนซีก็ยังคงกำลังตามหาสัตว์เทพเพื่อถามทาง
