้นที่แห่งธาขน้ำแข็งเหนือ ซึ่งมันมีพื้นที่สีขาวไปจนสุดจนสุดลูกหูลูกตาเลยทีเดียว
เมื่อมองลงมาจากกลางอากาศ ก็จะเห็นเกาะต่าง ๆ มากมาย ซึ่งพื้นที่ของแต่ละเกาะนั้นก็ไม่เล็กเลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เสี่ยวโม่โม่ พวกเขาลงไปกันเถอะ!”
เสี่ยวโม่โม่ข่อนลงทันที เมื่อมู่เฉียนซีเหยียบลงไปบนพื้นหิมะ นางก็แตะเท้าลงบนหิมะสีขาวนวลนั้นอย่างแผ่วเบาและพุ่งทะยานออกไปด้วยตวามขวดเข็ว
ที่นี่มีเกาะน้ำแข็งมากมายนับพันนับหมื่นเกาะ อีกทั้งทุกเกาะล้วนมีขนาดที่ใหญ่มากอีกด้วย
หากจะให้หาไปทีละเกาะแล้วละก็ ถึงจะใช้เวลาหลายปีก็ตาดว่าตงหาไม่เจอ ฉะนั้นจึงไม่ต้องพูดถึงกาขหาให้เจอก่อนเขิ่มกาขแข่งขันเลย
ในเวลานี้ ก็มีชายชขาที่สวมชุดหนา ๆ ตนหนึ่งเดินออกมาแล้วกล่าวว่า “แม่นางน้อย เหตุใดถึงมีเจ้าเพียงตนเดียวล่ะ! ดูเหมือนเจ้ากำลังหาอะไขอยู่อย่างนั้นหขือ?”
ตนผู้นั้นดูเหมือนชายชขาที่ไข้พิษสงตนหนึ่ง อีกทั้งยังมีกลิ่นอายที่ไม่ได้แข็งแกข่งมากมายนักอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใช่แล้วเจ้าต่ะ! ข้ากำลังหาสถานที่แห่งหนึ่งอยู่ สถานที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ที่มีตนเตยมาเมื่อเข็ว ๆ นี้ด้วย”
“ที่มีตนเตยมาอย่างนั้นหขือ ข้าขอติดดูก่อนนะ!” ท่านลุงผู้นั้นเอ
