ฉียนซีกล่าวว่า “รอเดี๋ยวก่อน!”
นักฆ่าที่สามารถซ่อนจิตสังหารไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบเช่นนี้ ทำให้นางนึกถึงใครคนหนึ่ง
และเงาดำก็บุกเข้ามาในห้องของมู่เฉียนซี ซึ่งมังกรวารีก็ลงมือในทันที
ปังง!
พลังวิญญาณธาตุวารีผนึกคนผู้นั้นเอาไว้ และโคมไฟที่อยู่ในห้องก็สว่างขึ้น ซึ่งทำให้มู่เฉียนซีได้เห็นใบหน้าอันแสนคุ้นเคยของคนผู้นั้น
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปพลางกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ชิงหลง ไม่เจอกันหลายวัน คิดไม่ถึงเลยว่าจะปีนกำแพงมาหาข้าในเวลาค่ำมืดเช่นนี้! เฮ้อ! ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นคนแบบนี้ ไม่รู้หรือว่าหากอยากมาก็ต้องส่งข่าวมาบอกก่อนน่ะ”
ในเมื่อเป็นเพื่อนของเจ้านาย มังกรวารีจึงยอมปล่อยเขาไป
ชิงหลงกล่าวว่า “มู่เฉินซี ข้าต้องการรู้เกี่ยวกับเรื่องของสำนักหมอทมิฬ ตอนนี้เจ้ารู้มามากแค่ไหนกันแน่?”
นางเพิ่งจะบอกซวนอู่ไปวันนี้เอง แล้วชิงหลงจะมาเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร หรือว่าธุระที่ซวนอู่บอกว่าจะไปทำก่อนหน้านี้ ก็คือการส่งข่าวไปให้ชิงหลงอย่างนั้นหรือ?
“เรื่องที่ข้ารู้ข้าได้บอกซวนอู่ไปหมดแล้ว เจ้ายังอยากจะรู้เรื่องอะไรอีกล่ะ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
