“หากเจ้าชิงหลงนั่นยอมบอก ข้าก็คงไม่มาถามเจ้าด้วยตนเองหรอก” ว่านซือเยี่ยนกล่าวตอบ
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าอยากจะลองพิจารณามันดูหน่อยหรือไม่?”
“จำนวนเงินเพียงเท่านี้ยังไม่เพียงพอที่จะกัดกร่อนจิตใจของข้าได้หรอก ท่านหมอปีศาจท่านพยายามหาเงินต่อไปเถิด หากสามารถเทียบเคียงข้าได้ บางทีข้าอาจจะหวั่นไหวได้ก็เป็นได้!” ว่านซือเยี่ยนกล่าวด้วยรอยยิ้มบาง ๆ
“ดูเหมือนว่าต้องพยายามต่อไปสินะ”
“การประมูลในลำดับต่อไป คือยาน้ำขั้นเทวะ! ไม่ว่าจิตวิญญาณของท่านจะได้รับบาดเจ็บสาหัสเพียงใด ก็สามารถฟื้นฟูขึ้นมาได้ในเวลาอันสั้น” น้ำเสียงที่อ่อนโยนของมังกรวารีดังออกมา
ก่อนหน้านี้ที่ผู้คนต่างพากันไล่ตามอยู่นั้นล้วนเป็นยาลูกกลอนขั้นศักดิ์สิทธิ์ และยาน้ำขั้นศักดิ์สิทธิ์ แต่ถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังคงเฝ้ารอยาขั้นเทวะอยู่เสมอ
การมียาลูกกลอนขั้นเทวะ สามารถแสดงให้เห็นว่าหมอปีศาจนั้นมีความสามารถของนักปรุงยาขั้นเทวะอยู่ด้วย
หากมีเพียงยาขั้นศักดิ์สิทธิ์แล้วละก็ ผู้ที่เป็นเพียงนักปรุงยาขั้นศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งผู้นี้ก็ไม่ควรค่าให้ผู้คนต้องมาไล่ตามเลย
แต่ตอนนี้ ยาน้ำขั้นเทวะได้ถูกนำออกมา ฉะนั้นจึงทำให้ทุกคนตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
บรรยากาศในล