ด
แต่ที่ทั้งสองพูดนั้น ราวกับว่ามันคือเรื่องจริง และไม่เหมือนว่าจะเป็นเรื่องโกหกเลย
ว่านซือเยี่ยนกล่าว “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะใส่ใจกับการสรรหาหญิงงามจำนวนมาก รับรองว่าท่านนักปรุงยาท่านนั้นจะต้องพึงพอใจอย่างแน่นอน”
“เจ้าอย่าได้ลังเลที่จะใช้เงินเสียละ หากเป็นพวกที่มีแต่รูปลักษณ์ภายนอก เมื่อถึงตอนนั้นถูกเขาโกรธเข้า แม้แต่ข้าก็เข้าไปยุ่งไม่ได้หรอกนะ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อ
แม้ว่าเขามักจะใช้เงินอย่างชาญฉลาด แต่เขาก็ไม่เคยทำเรื่องใหญ่ผิดพลาดมาก่อน หญิงคนนี้เข้าใจเขาผิดถึงขนาดไหนกันแน่นะ!
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “เจ้าวางใจเถอะ ข้าไม่ใช่คนที่ไม่รู้จักความพอดี มิเช่นนั้นข้าจะเป็นายน้อยของสมาคมการค้าเฉินซี ได้อย่างไรล่ะ?”
“ข้ายังมีเรื่องให้เจ้าประหลาดใจอีกเรื่องด้วย เจ้ารอดูให้ดี ๆ ล่ะ!”
หญิงผู้นี้ชอบที่จะบ่นถึงความขี้เหนียวของเขาอยู่เสมอ ช่างน่ารำคาญเสียจริง!
.
