มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ว่านซือเยี่ยน ในที่สุดก็มาเสียที! เจ้าดูแลอากุ่ยให้ดี ข้างในนั้นมีปัญหา ข้ากับมังกรวารีจะเข้าไปดูหน่อย!”
“นายท่านอยู่ที่นี่เถอะขอรับ!”
“เจ้าจะเข้าไปหรือ?”
เห็นได้ชัดว่ามู่เฉียนซีต้องการที่จะเข้าไป แต่เขาทั้งสองกลับไม่ค่อยยินดีเท่าไรนัก
มู่เฉียนซีกล่าวกับมังกรวารีว่า “มังกรวารี ข้าอยากจะเข้าไป”
มังกรวารีกล่าวว่า “ขอรับ นายท่าน!”
มังกรวารีคว้าตัวมู่เฉียนซีเอาไว้ จากนั้นเขาก็ฝ่าการโจมตีที่หนักหน่วง และเข้าไปยังส่วนลึกในถ้ำแห่งนี้
ว่านซือเยี่ยนมองแผ่นหลังของพวกเขาที่จากไปด้วยความไม่พอใจ “เจ้าหมอที่ก็ยอดเยี่ยมอยู่หรอก แต่ดูเหมือนว่าจะซื่อสัตย์เกินไปหน่อย! ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะพูดอะไร เขาก็ไม่มีความคิดเห็นเลยแม้แต่น้อย”
ลูกน้องของว่านซือเยี่ยนไม่ได้ทำให้กุ่ยเต้าเหรินหวาดกลัวมากเท่าไรนัก เพราะเมื่อเทียบกับผู้ชายคนนั้นแล้วยังห่างไกลอยู่มากเลยทีเดียว
เมื่อมู่เฉียนซีและมังกรวารีฝ่าลึกเข้าไปข้างใน มันก็ทำให้มู่เฉียนซีถึงกับตะลึงงันไปครู่หนึ่ง
“ข้าสัมผัสได้ถึงพลังแห่งชีวิตที่นี่ แม้ว่ามันจะอ่อนแอมาก แต่มันต้องใช่อย่างแน่นอน! มันมีพลังที่คล้ายกับชิงอิ่งเลย”
และลึกเข้าไปในถ้ำแห่งนี้ ก็มีต้นไม
