่นี่และช่วยคนออกไป
คราวนั้นว่านซือเยี่ยนเป็นคนติตดามพ่อบุญธรรมมาด้วย เขาได้เห็นเด็กอายุเพียงแค่ห้าขวบคนหนึ่งที่ล่องลอยไปทั่วทุกทิศทางราวกับภูตผีก็มิปาน นอกจากนี้เขายังไม่รู้สึกเลยว่าตนเองนั้นคือมนุษย์คนหนึ่งเลยด้วยซ้ำ
แต่ทว่าดวงตาคู่นั้นของเขากลับสดใสเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังไม่มีแผนการร้ายใด ๆ อยู่เลยด้วย
เขาไม่รู้ว่าอากุ่ยนั้นทนต่อความยากลำบากมามากมายเพียงใด เพราะเขาไม่เคยพูดถึงมันมาก่อน แต่การคิดถึงมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ง่าย ๆ เช่นกัน
คนธรรมดาคนหนึ่งถูกเปลี่ยนให้กลายมาเป็นคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง อีกทั้งยังไม่สามารถเห็นแสงตะวันได้อีกด้วย
“เป้าหมายในคราวนี้ของกุ่ยเต้าเหรินจะต้องเป็นอากุ่ยแน่ เขาต้องการให้ราชาวิญญาณประสบความสำเร็จ เช่นนั้นจึงมีความเป็นไปได้มากว่าเขาจะต้องจับอากุ่ยไปและทำให้อากุ่ยกลายเป็นราชาวิญญาณให้ได้ หลังจากที่อากุ่ยได้กลายเป็นราชาวิญญาณแล้วก็จะถูกเขาควบคุมอย่างสมบูรณ์ และต้องสูญเสียสติทั้งหมดไป ฉะนั้นเราไม่อาจปล่อยให้เขาทำสำเร็จได้เป็นอันขาด!”
“มังกรวารี พวกเราไปที่นั่นกันก่อนเถอะ!”
มู่เฉียนซีไม่รู้ว่าตาแก่นั่นจะมีความเร็วมากแค่ไหน แต่แน่นอนว่าจะมามัวโอ้เอ้อยู่เช่นนี้ไม่ได้
