ดว่ามู่เฉียนซีต้องการจะแย่งของกับพวกเขาด้วย
“พวกนางมีคนเพียงแค่น้อยนิด ดังนั้นพวกเราไม่ต้องไปกลัวนางหรอก!”
“พวกเราจะไปเด็ดใบไม้ ส่วนพวกเจ้าก็ขวางพวกนางเอาไว้ก่อน”
เนื่องจากพวกเขาตกทุกข์ได้ยากมาด้วยกัน ผ่านหายนะมาด้วยกัน แม้ว่าก่อนหน้านี้จะไม่รู้จักกัน แต่เพื่อประโยชน์ที่มีร่วมกันแล้ว พวกเขาจึงได้ร่วมมือกัน
สีหน้าของว่านซือเยี่ยนเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “เจ้าพวกรนหาที่ตายกลุ่มนี้นี่!”
“จะเย่อหยิ่งไปทำไมกัน? เจ้าก็เป็นเพียงแค่คนที่หาเงินได้มากเท่านั้นแหละ ในด้านความสามารถ เจ้าสู้ข้าไม่ได้หรอก!” ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าวอย่างเย็นชา
ตูมมม โครมมม!
ไม่ง่ายเลยกว่าจะจัดการต้นไม้ประหลาดนั่นได้ แล้วตอนนี้ยังต้องมาเกิดเรื่องขัดแย้งเช่นนี้อีก
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “ไม่ต้องไปสนใจพวกเขาแล้ว!”
“ไม่ได้ จำเป็นต้องทำลายต้นไม้ต้นนี้ไปซะ!”
“ช่างมันเถอะน่า!”
มู่เฉียนซีต้องการที่จะทำลายฟางเส้นสุดท้ายที่จะช่วยชีวิตของพวกเขา ฉะนั้นถึงตายพวกเขาก็ไม่ยอมแน่นอนอยู่แล้ว และคนเหล่านี้ก็พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อขวางพวกเขาเอาไว้
ปัง ปัง ปัง!
ในระหว่างการตะลุมบอน ก็มีคนพุ่งทะยานเข้าไป และหยิบใบไม้นั้นมาได้ แต่คิดไม่ถึงว่าใบไม้เ
