แต่ทว่าอากุ่ยมีหน้าตาที่หล่อเหลากว่าพวกเขามากมายนัก
“ท่านแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เชิญทางด้านนี้ขอรับ!”
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “ข้าต้องการพบเจ้าสำนักของพวกเจ้า?”
“ก่อนที่แขกทั้งหมดจะมารวมตัวกัน เจ้าสำนักของพวกเราจะไม่พบแขกท่านอื่นก่อนขอรับ! รอหลังจากที่แขกทั้งหมดมารวมตัวกันหมดแล้ว เจ้าสำนักของพวกเราจะเปิดเผยทุกสิ่งทุกอย่างที่แขกทุกท่านสงสัยเอง”
ลูกศิษย์ของสำนักภูตวิญญาณมีไม่มากนัก เนื่องจากว่าพวกเขาไม่เคยรับลูกศิษย์จากภายนอกเลย
ซึ่งลูกศิษย์สำนักในล้วนเป็นทายาทของผู้อาวุโสในสำนักทั้งนั้น และมันก็ได้รับการสืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่นอีกด้วย
ในเมื่ออีกฝ่ายยืนกรานในเรื่องนี้ ว่านซือเยี่ยนก็ไม่อาจที่จะบังคับให้พาไปหาเจ้าสำนักของพวกเขาได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่ยอมแพ้เท่านั้น แต่ถึงอย่างไรเสียเขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องรอนานขนาดนั้นหรอก
และในคืนนั้น มู่เฉียนซีก็ค้นพบว่าว่านซือเยี่ยนออกไปจากห้องนอนของเขาแล้ว
“ในสถานที่ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ คิดไม่ถึงว่าว่านซือเยี่ยนจะยอมออกไปเดินเล่นในยามค่ำคืนเช่นนี้ด้วย ไปดูกันเถอะว่าเขาวางแผนจะทำอะไรกันแน่?”
ในตอนแรกว่านซือเยี่ยนบอกว่าจะไม่มาสำนักภูตวิญญาณ แต่ผลสุดท้ายหลังจากที่เขา
