พญามดแห่งความตายเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร ชายที่แข็งแกรงผู้นี้ไม่ใช่คนที่เขาจะสามารถรับมือได้
มู่เฉียนซีดึงมังกรวารีเอาไว้พลางกล่าวว่า “มังกรวารี ข้าบอกแล้วว่าเจ้าไม่ต้องทำเช่นนี้”
“มารยาทไม่อาจละเลยได้ เพราะท่านคืนนายของข้า และนี่ก็เป็นสิ่งที่มังกรวารีสมควรทำอยู่แล้วขอรับ”
อย่างไรเสีย ตอนนี้ทั้งสองคนนี้ไม่เห็นมันอยู่ในสายตาอย่างสิ้นเชิง หากไม่หนีไปตอนนี้ แล้วจะเป็นตอนไหนกันล่ะ?
พญามดแห่งความตายรีบพุ่งทะยานไปยังทางออกของเทือกเขาแห่งความตายด้วยความรวดเร็ว ถึงสีหน้าตอนอยู่ต่อหน้ามู่เฉียนซีก่อนหน้านี้จะดูดุร้ายเพียงใด แต่ตอนนี้กลับมีสีหน้าที่หวาดกลัวมากกว่าตอนนั้นเสียอีก
“นายท่านโปรดรอสักครู่ ข้ามังกรวารีจะไปบดขยี้มดตัวนั้นเสีย”
ร่างเงาสีฟ้าสว่างวาบ และมังกรวารีก็ไปปรากฏอยู่เบื้องหน้าพญามดแห่งความตายที่กำลังจะหลบหนีทันที
แววตาสีฟ้าที่เย็นยะเยือกคู่นั้นจ้องมองไปที่พญามดแห่งความตายอย่างเมินเฉย
คนผู้นั้นจ้องมองมันราวกับมดปลวกก็มิปาน สายตานี้ช่างเหมือนกับผู้แข็งแกร่งในสมัยโบราณอย่างไรอย่างนั้น
และสำหรับพญามดแห่งความตายแล้ว สีหน้าตอนนี้ของมันได้เปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์
มันรู้ตนเองว่าเป็นศัตรูของ