ซี เป็นสิ่งที่พวกมันน่าจะหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่งอยู่แล้ว แต่พวกของเสี่ยวหงก็เลือกที่จะเข้าร่วมการต่อสู้อยู่ดี
“ไอ้เจ้าพวกน่ารังเกียจ ไสหัวไปซะ!”
“พอนายท่านอู๋ตี้อย่างข้าไม่แสดงอำนาจ เจ้าเลยคิดว่าข้าเป็นแมวป่วยอย่างนั้นหรือ!”
“……”
มู่เฉียนซีคิดที่จะจัดการกับพญามดผู้นั้น นางจึงงัดเอาวิธีการต่าง ๆ นานาออกมาใช้จนหมด รวมไปถึงการโยนยาพิษทั้งหมดออกไปด้วย
เพล้ง!
ยาน้ำระเบิดออกมาอีกขวด และทั่วทั้งรังมดก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกควัน
ร่างเงาสีม่วงพุ่งทะยานออกมาจากกลางหมอกควันนั้น และหลังจากนั้นก็โยนอาวุธลับที่มีทั้งหมดออกไป
บางทีอาจจะเป็นเพราะไม่มีคนเข้ามาที่นี่เนิ่นนานมากแล้ว เมื่อเหล่ากองทัพมดแห่งความตายได้เห็นมู่เฉียนซีปะทะฝีมือกับพญามดแห่งความตายอย่างเอาเป็นเอาตาย พวกมันก็รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องที่น่าสนใจมากเรื่องหนึ่ง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! เจ้าไม่ใช่นักเล่นคาถาอาคมอย่างนั้นหรือ? สิ่งที่เจ้าได้เรียนรู้มามันซับซ้อนเกินไปหรืออย่างไร! หรือว่าเผ่าคำสาปของพวกเจ้าไม่อนุญาตให้เรียนเรื่องที่ไร้ระเบียบเหล่านั้นอย่างนั้นหรือ?” พญามดแห่งความตายกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ในเมื่อเจ้าต้องการให้ข้าใช้วิชาคำสาป เช่นนั้นข้าก็จะทำตามที่เจ้าต้องการ
