“ข้าคิดว่าในรังนี้ของเจ้า มีเพียงพญามดอย่างเจ้าแต่กลับไม่มีนางพญามด หรือจะบอกก็คือ เจ้าสามารถทำหน้าที่ของนางพญามดได้อย่างนั้นสินะ!”
นัยน์ตาของพญามดแห่งความตายหดลงทันที “แม่นางน้อยของเผ่าคำสาป ที่เจ้าพูดมันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?”
มู่เฉียนซีหยิบยาน้ำอีกขวดหนึ่งออกมา หลังจากที่บดมันแล้วนางก็กล่าวว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง!”
ทันใดนั้นก็มีแสงสว่างสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้น จากนั้นมันก็ได้ก่อตัวเป็นกำแพงอยู่เบื้องหน้าของมู่เฉียนซี
ไม่นานทั่วทั้งรังก็มีกลิ่นอายที่รุนแรงเป็นอย่างมาก และกลิ่นอายนี้ก็ได้ทำให้มดที่อยู่บริเวณโดยรอบเสียการควบคุม และกลายเป็นมดที่โตเต็มวัยทันที
เวลานี้การควบคุมของพญามดแห่งความตายไม่สามารถใช้ได้อีกแล้ว ฉะนั้นจึงทำให้พวกมันบ้าคลั่งขึ้นมาอย่างไม่อาจห้ามได้ ส่วนราชามดแห่งความตายที่เคยโจมตีมู่เฉียนซีก่อนหน้านี้ แน่นอนว่าต้องหันไปจู่โจมพญามดของพวกมันอยู่แล้ว
“ไสหัวไป!”
ก่อนหน้านี้พวกมันยอมปฏิบัติตามอย่างภักดี แต่ทว่าตอนนี้มดเหล่านี้กลับปฏิบัติตามสัญชาตญาณของตนเองเท่านั้น
พญามดแห่งความตายคำรามร้องออกมา “ให้ตายเถอะ! บัดซบเอ้ย! เจ้ากล้าดีอย่างไร? กล้าดีอย่างไรกัน?”
“เป็นเพราะเจ้าต้องการจะฆ่าข้า มิเช่นนั
