อว่าอยากจะมาช่วยเหลือข้าอย่างนั้นหรือ? แต่ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาช่วยข้าหรอก เพราะข้าสามารถออกไปได้แล้วล่ะ”
มีคนหรือ! สีหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก
เมื่อนางพุ่งเข้าไป ก็เห็นว่ามีคนคนหนึ่งถูกล่ามเอาไว้ด้วยโซ่หลายสิบชั้น แต่ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือ คนผู้นี้ไม่ใช่มนุษย์
บนใบหน้าของคนผู้นี้ ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยเปลือกแข็งคล้ายกับเปลือกมดก็มิปาน ทั้งมือและเท้าก็เหมือนกับมดอย่างไรอย่างนั้น เพียงแต่ว่ามีขนาดที่ใหญ่กว่ามาก
ดวงตาที่เต็มไปด้วยพลังที่ชั่วร้ายนั้นจ้องมองไปทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “คิดไม่ถึงเลยว่า เผ่าคำสาปจะมีคนที่งดงามเช่นนี้อยู่ด้วย! นี่เป็นงานเลี้ยงฉลองให้กับข้าที่กำลังจะได้รับอิสระกลับคืนมาใช่หรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เจ้าเป็นใครกัน?”
“ข้าคือพญามดแห่งความตาย และเป็นข้ารับใช้ที่ภักดีที่สุดของท่านเทพมรณะ คิดไม่ถึงเลยว่าสาวน้อยของเผ่าคำสาปเช่นเจ้าจะไม่รู้จักคนอย่างข้า! บรรพบุรุษของพวกเจ้าทำงานได้แย่มากจริง ๆ”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ ดูเหมือนว่ามันจะน่ากลัวมากเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “บางทีบรรพบุรุษของเผ่าคำสาปก่อนหน้านี้อาจจะรู้สึกว่า มดน้อยที่แยกเขี้ยวยิงฟันตัวหนึ่งนี้ เดิมที
