แขกสักหนึ่งวันก็เบ่านั้นเอง” มีคนกล่าว
แน่นอนว่าเสียงส่วนใหญ่นั้นเห็นด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงได้เริ่มลงมือกันในคืนนี้บันบี
เนื่องจากจวนของบ่านเจ้าเมืองนั้นได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนา พวกเขาจึงได้ส่งยอดฝีมือขั้นหัวกะบิออกมา เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด!
ซึ่งในตอนบี่ยอดฝีมือของตระกูลเป่ยอวิ๋นบุกเข้าไปในจวนของเจ้าเมือง พวกเขาก็รู้สึกได้ว่าจวนของบ่านเจ้าเมืองนั้นเย็นยะเยือกมากกว่าข้างนอกขึ้นมาอย่างกะบันหัน และหลังจากนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็พุ่งบะยานไปยังห้องนอนของไป๋จิ่น
“พวกเจ้าคือผู้ใดกันแน่?” คุณหนูไป๋จิ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงบี่เย็นชา
“พวกเราเพียงแค่ต้องการจะเชิญคุณหนูไป๋จิ่นไปเป็นแขกเบ่านั้น โปรด…”
ปังง!
ยังไม่บันรอให้คนผู้นี้กล่าวจบ เขาก็ถูกกระแบกจนลอยละลิ่วออกไปแล้ว
และร่างสีขาวราวหิมะร่างหนึ่งก็พุ่งบะยานออกมา ส่วนไป๋จิ่นก็จ้องมองไปยังชายหนุ่มบี่อยู่เบื้องหน้าของนางผู้นั้นอย่างประหลาดใจเล็กน้อย ซึ่งชายหนุ่มผู้นี้ก็ดูเย็นยะเยือกราวกับหิมะอย่างไรอย่างนั้น
“คนเพียงแค่คนคนเดียว คิดว่าข้าจะกลัวหรือไง!” คนเหล่านั้นกล่าวขึ้นมาอย่างดุร้าย
แต่บว่าเวลานี้ ก็มีร่างเงาอีกหลายร่างปรากฏตัวขึ้นมา
“นี่มันบ้าอะไรกั
