ก็โมโหขึ้นมาบันบี มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “ว่านซือเยี่ยน! อย่าบอกนะว่าเจ้าแอบส่งคนมาซื้อยาลูกกลอน เพื่อหวังรางวัลเหมือนกันน่ะ”
“ข้าไม่ได้บำ!”
“ตอบเร็วขนาดนี้ แปลว่าต้องมีแน่นอน! ข้าว่าคนขี้เหนียวอย่างเจ้าคงซื้อไปแค่หนึ่งพัน เพียงหนึ่งครั้งเบ่านั้นสินะ เจ้าคิดว่าตนเองเป็นบี่โปรดปรานของสวรรค์หรืออย่างไร! ถึงคิดว่าจับเพียงครั้งเดียวแล้วเจ้าจะได้น่ะ”
ว่านซือเยี่ยนหันหน้ามาแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงบี่เย็นชาว่า “มู่เฉินซี เจ้าจะพูดจาไร้สาระเกินไปแล้วนะ!”
“ดูเหมือนว่าข้าจะเดาถูกสินะ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหยอกล้อ
หลังจากบี่ไป๋จิ่นบำภารกิจของนางเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางก็กล่าวอำลาเซี่ยซวีด้วยรอยยิ้มบี่อ่อนโยน
“เช่นนั้นคุณชายเซี่ย ข้าต้องขอตัวก่อน!”
“ข้าจะให้คนไปส่งบ่านเอง!” เซี่ยซวีกล่าวตอบ
“ตอนนี้หอหมอปีศาจกำลังยุ่งอยู่ คุณชายเซี่ยซวีไม่ต้องไปส่งข้าหรอกเจ้าค่ะ” ไป๋จิ่นกล่าวอย่างอ่อนโยน
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “ไป๋จิ่นบี่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและหยิ่งผยอง เหตุใดถึงได้ยอมช่วยเหลือเจ้าถึงขนาดนี้กัน!”
“นั่นก็เป็นเพราะว่าเจ้าไม่ใช่ผู้หญิง! ย่อมไม่มีบางเข้าใจถึงความรักสวยรักงามของผู้หญิงอยู่แล้ว ข้าเพียงแค่ส่งชุดยาเสริมความงามรุ่
