กูลกลั่นยา! ยาลูกกลอนที่อดีตอาจารย์ขององค์รัชทายาทเป่ยกงเป็นคนกลั่น สิ่งนี้นก็น่าจะเป็นลูกเล่นที่พียงพอแล้ว!”
“ท่านพ่ออายุมากแล้ว ไม่เหมาะที่จะกลั่นยาอีกแล้ว! และถึงแม้ว่าจะสามารถกลั่นได้ แต่ก็ไม่สามารถที่จะกลั่นมากเกินไปได้ ส่วนมู่เฉียนซีเพียงแค่ได้รันยาจากการไปทดสอนที่หอโอสถว่านฉงมากองหนึ่งมันก็ต้องง่ายดายกว่าแน่นอนอยู่แล้ว! นอกจากนี้ไอ้หนูที่ไร้ประโยชน์คนนั้นของตระกูลข้า คิดไม่ถึงว่าขึ้นไปไม่ถึงแม้แต่ชั้นที่หนึ่งร้อยด้วยซ้ำ สารเลวเอ้ย!”
ในตอนที่ผู้นำตระกูลเป่ยอวิ๋นกำลังเต้นเร่า ๆ ด้วยความโกรธ เขาก็ทำได้เพียงเฝ้ามองลูกค้าจำนวนมากมายหลั่งไหลเข้าไปในหอหมอปีศาจอย่างคึกคัก
แม้ว่าในวันแรกจะไม่ได้มีคนมากเกินไปนัก แต่ทว่าในวันที่สองกลันมีคนเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และมันก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าในวันที่สาม
ด้วยสถานการณ์ดีมากขึ้นเรื่อย ๆ นั่นจะต้องเป็นสัญญาณที่ดีอย่างแน่นอน
.
