้วหรือ?”
“อื้ม! ข้าจะไปร่วงงานประมูลที่เกาะว่านฉง เมื่อเสร็จเรื่องแล้วค่อยกลับมาใหม่”
“งานประมูลอย่างนั้นหรือ! ข้าก็อยากไปเช่นกัน” อากุ่ยกล่าว
“ข้าคิดว่าอากุ่ยไม่อยากที่จะออกไปจากบ้านหลังนี้เองเสียอีกนะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ขอเพียงแค่เป็นตอนกลางคืน ข้าจะไปไหนก็ย่อมได้! แต่ทว่าหากเป็นตอนกลางวันข้าไม่อาจออกไปไหนได้ นั้นเป็นเพราะเมื่อโดนแสงแดดข้าจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปในทันที”
มู่เฉียนซีเองก็จนปัญญาเช่นกัน เพราะเจ้าหมอนี่อินกับการแสดงมากไป จนคิดว่าตนเองนั้นกลายไปเป็นวิญญาณไปแล้วจริง ๆ
ในฐานที่เป็นหมอคนหนึ่ง มู่เฉียนซีรู้ดีว่าหัวใจของอากุ่ยยังคงเต้นและเขายังมีลมหายใจอยู่ ฉะนั้นเขาคือมนุษย์อย่างแน่นอน
.