ไปกับความคิดที่จะไปหาที่อยู่ข้างนอกนั่นเด็ดขาด”
“ใช่ ๆ ๆ ๆ! เจ้าออกไปไม่ได้หรอก! อยู่เป็นเพื่อนข้าที่นี่แหละ! ดีหรือไม่!” ร่างเงาสีขาวกล่าวพลางล่องลอยมาถึงตรงหน้าของมู่เฉียนซี
“พาข้าออกไป และเอาห้องพักของเจ้ามาให้ข้า!” มู่เฉียนซีกล่าว
“ข้าก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน!”
“อะไรนะ? เจ้าก็อยู่ที่นี่อย่างนั้นหรือ?”
“ใช่น่ะสิ! ที่นี่ไม่ต้องใช้เงิน ฉะนั้นการอยู่ที่นี่ถือว่าไม่เลวเลย”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกอย่างบ้าคลั่ง หรือว่านายน้อยว่านซื่ออย่างเขาจะไม่มีแม้กระทั่งค่าที่พักอย่างนั้นหรือ?
“เจ้าไม่กลัวผี และไม่รู้สึกว่าพวกมันน่ารำคาญบ้าหรืออย่างไรกัน?”
“ข้าคุ้นเคยกับมันมาหลายปีมากแล้ว และข้าก็ชินแล้วด้วย!”
เจ้าว่านซือเยี่ยนผู้นี้ไม่เพียงแต่ขี้งกเท่านั้น แต่เนื้อแท้ภายในจิตใจของเขายังแข็งแกร่งมากเป็นพิเศษอีกด้วย!
ด้วยสภาพของนางในตอนนี้ ก็ไม่อยากที่จะปะทะคารมแบบนี้เช่นกัน ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงกล่าวถามว่า “สถานการณ์ตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง?”
“การพุ่งทะยานขึ้นไปเกินชั้นที่หนึ่งพันของเจ้าได้สร้างความครึกโครมขึ้น และแน่นอนว่าสิ่งที่สร้างความฮือฮามากที่สุดก็คือยาขั้นเทวะที่เจ้าเอาออกมาจากหอโอสถว่านฉง! ซึ่งเพื่อที่จะรักษาชีวิตของเจ้
