าเป็นนักต้มตุ๋น แล้วเหตุใดรากฐานของเจ้าถึงได้ไร้ที่ติเช่นนี้ หรือเป็นเพราะว่าพรสวรรค์ของเจ้ามันเหนือธรรมชาติกันล่ะ”
หอโอสถว่านฉงนี่โชคดีจริง ๆ ที่นิรันดร์เข้าสู่การจำศีลไปไม่นานก่อนหน้านี้ หากมาได้ยินเจ้าของเล่นนี้กล้าบอกว่าเขาคือนักต้มตุ๋นละก็ คาดว่าเขาคงจะทุบทำลายหอคอยแห่งนี้ทิ้งเป็นแน่
“เจ้าไม่เชื่อหรือ!”
“มีแต่คนโง่เท่านั้นถึงจะเชื่อคำพูดของเจ้า! อีกทั้งหอโอสถว่านฉงอย่างข้าดำรงอยู่บนโลกนี้มาหลายปีถึงเพียงนี้แล้ว ฉะนั้นข้าไม่โง่หรอกนะ!”
“เช่นนั้นเจ้าตั้งใจที่จะทำเช่นไร?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“ไม่มีการข้ามขั้น และเจ้าก็จำเป็นที่จะต้องพิชิตขึ้นไปที่ละชั้น”
“เจ้าแน่ใจนะว่าจะไม่เชื่อข้า”
“ไม่เชื่อ! ข้าไม่เชื่ออย่างแน่นอน!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ดี! ไว้ข้าค่อยเอาไปฟ้องทีหลังก็ได้! เมื่อถึงตอนที่อาจารย์ของข้ามาหาเรื่องเจ้า ข้ากลัวว่าเจ้าอยากที่จะให้วันนี้ตนเองเป็นคนโง่จนทนไม่ไหวเลยล่ะ”
“เจ้ากำลังล้อเล่นอะไรอยู่ อาจารย์ของเจ้ายังมีอายุไม่ถึงร้อยปีมิใช่หรือ? แต่ถึงจะเต็มแล้ว เขาก็ไม่มีโอกาสที่จะมาหาเรื่องข้าได้อยู่ดี”
“นั่นมันก็ไม่แน่หรอก! เพราะหากเขาคิดที่จะมาหาเรื่องเจ้า มันก็จะต้องมีปัญหาแน่นอนอยู่แล้ว