“อย่าว่าแต่ติดสิบอันดับแรกเลย ต่อให้นางได้สามอันดับแรกก็ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย”
จากนั้นสีหน้าของว่านซือเยี่ยนก็มืดลง!
ในตอนที่ผ่านชั้นที่หนึ่งร้อย ในสมองของนางกลับไม่ได้มีคำใบ้ปรากฏออกมาอีกแล้ว แต่ทว่ามีเสียงเสียงหนึ่งดังขึ้นมาแทน
“อาจารย์ของเจ้าคือผู้ใด?”
“เหตุใดข้าต้องบอกเจ้าด้วย! เจ้าคือภูตสถิตของหอโอสถว่านฉงอย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
ภูตสถิตกล่าวว่า “ใช่แล้ว! ข้าคือภูตสถิตของหอโอสถว่านฉง เจ้ามีพรสวรรค์ที่เป็นเลิศมาก ฉะนั้นจะต้องมีอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมากเป็นแน่! หากกล่าวถึงปรมาจารย์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ ล้วนมีอยู่ในความทรงจำของข้า และด้วยอำนาจของเขา มันจะสามารถทำให้เจ้าข้ามขั้นได้!”
“หากเจ้าได้รับโอกาสที่ดีในการสืบทอดพลังอันยิ่งใหญ่แล้วละก็ เจ้าก็จะสามารถข้ามขั้นได้ตามพลังอำนาจของเขาด้วย!”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “นี่มันจะไม่ถือว่าเจ้าโกงการทดสอบอย่างนั้นหรือ!”
“เนื่องจากมีอาจารย์ที่มีชื่อเสียงคอยชี้แนะ การทดสอบบางอย่างในระหว่างนั้นจึงไม่จำเป็นอีกแล้ว เพราะมันจะทำให้ข้าต้องสิ้นเปลืองพลังบริสุทธิ์มากเกินไป เจ้ารีบพูดมาเถิด ผู้ใดคืออาจารย์ของเจ้า?” ภูตสถิตกล่าวอย่างทนไม่ไหว
มันไม่เพียง
