กล่าวว่า “ข้าไม่สู้กับเจ้าแล้ว”
“เฮ้อ! เหตุใดเจ้าถึงไม่ให้โอกาสข้าได้รุมโจมตีเจ้าบ้างล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยความเสียดายเล็กน้อย
“วางใจเถอะ เจ้าจะไม่มีทางได้โอกาสเช่นนี้อีกแล้ว”
ที่ว่านซือเยี่ยนมาหานาง นั่นก็หมายความว่าเรื่องของเขาได้รับการแก้ไขแล้ว
ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงกล่าวถามว่า “เซี่ยซวี เรื่องของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของเจ้า เจ้าจะจัดการอย่างไร?”
เซี่ยซวีปรากฏตัวขึ้นมาอยู่ตรงหน้ามู่เฉียนซีอย่างรวดเร็ว และกล่าวว่า “เจ้านาย ข้าจัดการเรียบร้อยแล้วขอรับ! และยังมีคนในเผ่าของข้าอีกสองสามคนที่อยากจะติดตามข้าออกไปดูโลกภายนอก มิทราบว่าเจ้านายจะเห็นด้วยหรือไม่ขอรับ?”
เผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเขา ไม่ได้เป็นคนที่หยิ่งผยองมาแต่เดิมอยู่แล้ว เพียงแต่ก็ไม่อยากที่จะคบค้าสมาคมกับกลุ่มคนที่อยู่ข้างนอกเท่านั้น
ที่พวกเขาอยู่ที่นี่กันอย่างสันโดษ เพียงเพราะไม่อยากให้คนภายนอกได้รับรู้ เรื่องที่เผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเขาโดนคำสาป และเรื่องที่พวกเขาต้องค่อย ๆ ตายไปอย่างช้า ๆ อีกทั้งยังอ่อนแอมากขึ้นเรื่อย ๆ ก็เท่านั้นเอง
หากถูกคนที่มีเจตนาไม่ดีรู้เรื่องนี้เข้า มันก็คงจะต้องเป็นหายนะสำหรับคนในเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเข
