ใช้เวลาเพียงแค่สิบลมหายใจก็สามารถถอนคำสาปได้แล้ว ซึ่งมันก็ราบรื่นอย่างน่าเหลือเชื่อ
มู่เฉียนซีก้มหน้าลงไปมองเซี่ยซวี มันช่างราบรื่นจนน่าประหลาดใจเสียจริง หากคำสาปของจิ่วเยี่ยสามารถถอนได้ง่ายเช่นนี้ก็คงจะดี แต่น่าเสียดายที่ยังหาวัตถุดิบอีกสองชนิดไม่เจอเสียที
แก่นของไม้เทพแห่งชีวิตยังไม่มีเบาะแสเลยแม้แต่น้อย และหากต้องการดีกิเลนก็ต้องเสี่ยงอันตรายอย่างมาก ซึ่งตอนนี้ทางจิ่วเยี่ยก็ยังไม่มีข่าวคราวเช่นกัน
“ท่านหัวหน้าเผ่า ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?”
“ท่านพี่!”
เซี่ยซวีกล่าวว่า “ข้ารู้สึกดีมาก มันดีอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนเลย”
เดิมทีคิดว่าเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเขาคงถึงคราวต้องดับสูญเป็นแน่ และนี่คือการดิ้นรนครั้งสุดท้ายของพวกเขา แต่คิดไม่ถึงเลยว่าสวรรค์จะมีทางออกให้กับพวกเขาเช่นนี้
“เจ้าทำได้แล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว ต่อไป ผู้ใดจะมา?”
“นายท่าน ท่านเพิ่งจะสัมผัสคำสาปมา น่าจะเหนื่อยมากแล้ว พักสักวันค่อยลงมือต่อเถอะ! พวกเรายังพอเหลือเวลาอยู่บ้าง”
“นายท่าน ต้องลำบากท่านแล้ว”
“……”
คนของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ที่ได้มองเห็นถึงความหวังในเวลานี้ จากเดิมทีเป็นเพียงคนที่ดูเย็นชาราวกับตุ๊กตาหิ
