ามีเพียงคำขอเดียวเท่านั้น นั่นก็คือช่วยถอนคำสาปให้กับคนในเผ่าของข้า”
“ผู้หญิงคนนั้นคือนักเล่นคาถาอาคม หากสามารถทำได้ ข้าก็จะยอมตกลงทุกอย่าง! แต่หากนางทำไม่ได้ แม้ว่าข้าจะต้องทำลายบัวหิมะเก้าเซียนและต่อสู้กับพวกเจ้าจนถึงที่สุด ก็จะไม่ยอมประนีประนอมแน่นอน”
เซี่ยซวีทุ่มสุดตัวไปกับการเดิมพันในครานี้ แม้เขาจะรู้สึกว่ากลิ่นอายของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้จะไม่เหมือนกับคนของเผ่าคำสาป แต่เพราะอายุน้อยมากเกินไป จึงไม่รู้ว่าจะมีความสามารถนั้นหรือไม่?
ในเวลานี้ มู่เฉียนซีกล่าวกับว่านซือเยี่ยนว่า “คุณชายว่านซื่อ เช่นนั้นก็คงต้องขออวยพรให้พวกเราร่วมมือกันอย่างมีความสุขไว้ล่วงหน้าแล้วล่ะ”
“เจ้าสามารถถอนได้อย่างนั้นหรือ?” ว่านซือเยี่ยนกล่าวอย่างตื่นตกใจ
“แน่นอนอยู่แล้ว เพราะหากแม้แต่คำสาปลักชะตาระดับนี้ยังไม่สามารถถอนได้ ข้าก็ไม่รู้ว่าจะต้องตายด้วยน้ำมือของสัตว์ประหลาดอย่างคนจากเผ่าคำสาปเหล่านั้นไปกี่รอบแล้วเช่นกัน” มู่เฉียนซีกล่าวพลางคลี่ยิ้มอย่างมั่นใจ
