“สมาคมการค้าเฉินซีร่ำรวยเหนือเมฆถึงเพียงนี้ ยังมีเรื่องอะไรที่ต้องการความช่วยเหลือจากข้าอีกอย่างนั้นหรือ?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วถาม
“เจ้าลองดูสิ่งนี้…”
ว่านซือเยี่ยนได้หยิบสิ่งของชิ้นหนึ่งออกมา หรือจะพูดให้ถูกเลย มันก็คือกระดาษที่มีสีออกเหลืองแผ่นหนึ่ง นอกจากนี้ยังเป็นกระดาษขาดที่ไม่สมบูรณ์อีกด้วย
“ส่วนที่ขาดหายไปส่วนหนึ่งนี้ คือสมุนไพรวิญญาณอะไร เจ้ารู้หรือไม่? ข้าเคยถามนักปรุงยามามากมายแล้ว แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะยืนยันอยู่ดี”
“แม้ว่าคำแนะนำสมุนไพรวิญญาณนี้จะไม่สมบูรณ์ แต่ฤทธิ์ของยาที่แนะนำเอาไว้กลับไม่ได้ขาดตกบกพร่องเลย นี่คือยาขั้นเทวะระดับสูงสุดที่อันตรายถึงชีวิต แม้ว่ามันจะมีเพียงคำเดียว แต่ข้าก็รู้จักดีว่าสมุนไพรวิญญาณนั้นคืออะไร และมันก็คือบัวหิมะเก้าเซียน” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย
ดวงตาของว่านซือเยี่ยนเปล่งประกายแวววาวขึ้นมาทันที พลางกล่าวว่า “ในที่สุดก็หามันเจอแล้ว ส่วนเรื่องการพัฒนาหอหมอปีศาจที่ดินแดนทางทิศเหนือของราชวงศ์ตงหวงที่ต้องจัดการ ข้าจะเป็นคนช่วยเจ้าแก้ไขปัญหาทั้งหมดเอง”
“แค่ดินแดนทางทิศเหนือหรือ?”
“ข้ารู้ว่าเจ้ามีความทะเยอทะยานมากกว่านี้ แต่ทว่าเงื่อนไขนี้เพียงอย่างเดียวมันย
