ี ๆ อย่ามาเกะกะ! และก็อย่าได้รับบาดเจ็บ เพราะมันจะเปลืองยา!”
ผลสุดท้ายทันทีที่ว่านซือเยี่ยนกล่าวจบ ร่างสีม่วงก็สว่างวาบขึ้น และคิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉียนซีจะพุ่งทะยานออกไปอย่างคล่องแคล่วเช่นนี้
“ว่านซือเยี่ยน การจัดการหมาป่าเราจำเป็นที่จะต้องดุร้ายกว่าพวกมัน ถึงจะสามารถทำให้พวกมันเลิกเข้ามาพัวพันได้! แต่หากข้าหลบซ่อนอยู่หลังพวกเจ้าจริง ๆ คงจะต้องกลายเป็นขนมหวานในสายตาของพวกมันเป็นแน่”
ทันใดนั้นพัดวิหคเฟิงหลิงก็กางออก จากนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับหมาป่าหิมะมู่เฉียนซีจึงได้ระเบิดพลังวิญญาณธาตุวายุที่ทรงพลังออกมา
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
ว่านซือเยี่ยนกล่าวว่า “มัวตะลึงอะไรกันอยู่? ลงมือสิ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ว่านซือเยี่ยน พวกเรายังไม่ได้เข้าไปยังส่วนลึกของธารน้ำแข็งเหนือเลย ความสามารถของหมาป่าหิมะเหล่านี้ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไร อีกทั้งราชาหมาป่ายังเป็นเพียงสัตว์เทพระดับหนึ่งเท่านั้น ฉะนั้นไม่จำเป็นต้องให้คนของเจ้าลงมือหรอก พวกเจ้าไปใจเย็นอยู่ทางนั้นก่อนเถอะ!”
นางเตรียมที่จะจัดการเพียงลำพัง เพราะการโจมตีของหมาป่าหิมะนั้นทั้งดุร้ายและรวดเร็ว ซึ่งการเผชิญหน้ากับพวกมันนั้นถือเป็นโอกาสที่ดีในการฝึกต่อสู้จริง
“
