็นได้” มู่เฉียนซีกล่าว
“ดูท่าแล้วคงต้องรีบออกมาจากการเก็บตัวให้ได้โดยเร็ว มิเช่นนั้นอาจจะพลาดข่าวดี ๆ เช่นนี้ได้” มู่เฟิงหลิงกล่าวอย่างตัดสินใจได้
มู่เฉียนซีได้ตามคนของชิงหลงจากไป และหลังจากที่ออกไปส่งมู่เฉียนซีแล้ว ท่านอารองมู่ก็ได้เก็บตัวอยู่ที่หอหมอปีศาจเพียงลำพัง
สายลมของดินแดนทางทิศเหนือนั้นเย็นกว่ามาก และเมืองปิงหวางนี้ก็คือเมืองใหญ่ที่อยู่เหนือสุดของราชวงศ์ตงหวงนั่นเอง
ในตอนที่ใกล้จะถึงเมืองปิงหวาง หิมะก็ตกลงมาอย่างหนัก
เมื่อทอดสายตามองไปเบื้องหน้า ก็ได้เห็นโลกที่ขาวโพลนไปด้วยหิมะอย่างไม่มีที่สิ้นสุดแห่งหนึ่ง
เมืองอันใหญ่โตแห่งหนึ่งได้ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางหิมะที่โปรยปราย และความเงียบสงบนั้นก็เปรียบเสมือนสาวงามที่อยู่ท่ามกลางหิมะอย่างไรอย่างนั้น
“แม่นางมู่ ถึงแล้วขอรับ พวกเราสามารถร่อนลงไปได้แล้ว”
และในตอนที่พวกของมู่เฉียนซีเดินทางมาประตูใหญ่ของเมืองปิงหวาง ก็ได้มีคนมารอพวกเขาอยู่ที่นั่นแล้ว
“ท่านคือแม่นางมู่ใช่หรือไม่! นายน้อยของพวกเราได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับรอท่านที่หอเลิศรสแล้วขอรับ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เช่นนั้นท่านก็นำทางไปเถิด!”
หอเลิศรสเป็นร้านอาหารที่ใหญ่และมีชื่อเสียงมากที่สุดในเ