ผยของเขาก็คือนายน้อยของสมาคมการค้าเฉินซี ส่วนตัวตนลับก็จะเป็นอีกสถานะหนึ่ง
เพียงแต่ไม่รู้ว่านามแฝงของเขาคืออะไรกันแน่?
ตัวชิงหลงเองไม่อยากที่จะยอมรับและเชื่อใจนาง ทว่ากลับแนะนำคนคนหนึ่งให้นางแทน ซึ่งเขาไม่ได้ทำเพื่อที่จะช่วยเหลือนาง แต่เพื่อที่จะทำให้นางยอมแพ้มากกว่า!
คนผู้นี้ คาดว่าน่าจะยุ่งยากยิ่งกว่าชิงหลงเสียอีก อีกทั้งยังยากแท้หยั่งถึงยิ่งกว่าอีกด้วย
“แม่นางมู่เดินทางมาไกล ข้าต้องต้อนรับเจ้าอย่างดีถึงจะถูก เด็ก ๆ! ยกอาหารมาได้แล้ว”
ทันทีที่ว่านซือเยี่ยนพูดจบ คนกลุ่มหนึ่งก็เข้ามาพร้อมอาหาร จากนั้นก็ค่อย ๆ จัดเรียงอย่างช้า ๆ และทั้งหมดนั้นล้วนเป็นวัตถุดิบอันล้ำค่าของดินแดนทางทิศเหนือ ซึ่งมีราคาแพงหูฉี่ทั้งนั้นเลยด้วย
มู่เฉียนซีได้แต่บ่นพึมพำว่า ว่านซือเยี่ยนผู้นี้ต้องการที่จะอวดความร่ำรวยกับนางอย่างนั้นหรือ?
สมาคมการค้าเฉินซีร่ำรวยมาก และต่างเป็นที่รู้จักของคนทั่วทั้งแดนซวนเทียน ฉะนั้นเขาไม่จำเป็นที่จะต้องทำเช่นนี้เลย
แต่เป็นเพราะการเดินทางที่เนิ่นนาน ทำให้เมื่อได้เห็นอาหารอันโอชะเหล่านี้แล้ว มู่เฉียนซีจึงมีความอยากอาหารไม่น้อยเลยทีเดียว
และดูเหมือนว่าความกระหายของว่านซือเยี่ยนจะมากยิ่งกว่
