้อยเลย
แต่ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ถูกมู่เฟิงหลิงทุบตีอย่างไม่ออมมือจนได้รับบาดเจ็บไปทั่วทั้งตัว แม้แต่คนที่มีความอดทนมากที่สุดอย่างชิงหลงก็แทบที่จะยืนไม่อยู่เช่นกัน
ชิงหลงกล่าวว่า “ขอบคุณท่านมู่มาก แต่ท่านสามารถมองออกได้อย่างไร? ท่านมีความคุ้นเคยกับตระกูลเฟิงมากอย่างนั้นหรือ?”
“นิสัยช่างสงสัย มันไม่ได้เป็นเรื่องดีเลยนะเจ้าหนู!” มู่เฟิงหลิงกล่าวอย่างไม่พอใจ
“ไป๋เจ๋อขอบคุณที่ท่านชี้แนะ!” ไป๋เจ๋อรีบกล่าวเพื่อขัดจังหวะทันที
จูเชว่กล่าวว่า “อารองมู่โปรดวางใจ ข้าจะฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง และคราวหน้าข้าจะทำให้ท่านหาข้อบกพร่องไม่เจออย่างแน่นอน”
ฉงหมิงถูกโจมตีอย่างหนักหน่วง หรือว่าเขาจะเหมาะสมกับการหลอมอาวุธจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
“มู่เฉินซีโชคดีมากจริง ๆ ที่มีอารองเก่งกาจถึงเพียงนี้”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “แค่นี้ก็อิจฉาแล้วหรือ ท่านพ่อและอาเล็กของข้าก็เก่งกาจเช่นกัน หลังจากที่เจ้าได้รู้แล้วจะต้องตกใจเป็นแน่”
“ข้าอิจฉานิดหน่อยเท่านั้น เพราะพ่อบุญธรรมของข้าก็เก่งกาจมาก และอาจารย์ของข้าก็เก่งกาจเช่นกัน พูดออกมาเจ้าก็ต้องตกใจมากแน่” ฉงหมิงกล่าวอย่างไม่ยอมแพ้
“เช่นนั้นเจ้าก็พูดสิ!”
“เฮอะ! ผู้หญิงอย่างเจ้ากำลังล่อหลอกข้า ข้าไม่ห