ลอมอาวุธเท่านั้น
“ฉงหมิง!” เมื่อเห็นน้องชายของตนเอง ดวงตาคู่นั้นของชิงหลงก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาหลายส่วน
มู่เฉียนซีมองไปที่พวกเขาแล้วกล่าวว่า “วันนี้พวกเจ้ามารวมตัวกันได้พอดีเลยนะ! แต่ว่า…”
“พรวดด!”
เมื่อมู่เฉียนซีกวาดสายตามองไปที่ใบหน้าของพวกเขาแต่ละคนก็ได้แต่หัวเราะออกมา “พวกเจ้าทั้งสี่กับอารองต่างก็พากันใส่หน้ากากทั้งนั้นเลย คนที่ไม่รู้คงจะคิดว่ากำลังจัดงานเลี้ยงสวมหน้ากากเป็นแน่!”
และฉากนี้มันก็ค่อยข้างแปลกประหลาดเลยทีเดียว!
จูเชว่เข้าไปใกล้มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “หากซีซีต้องการเห็นใบหน้าที่งดงามของข้า ข้าก็สามารถเปิดให้ซีซีดูได้นะ! ซีซีอยากเห็นหรือไม่? ”
ไป๋เจ๋อกล่าวว่า “ข้าเพียงแค่ระวังตัวเท่านั้น”
“ข้าพึงพอใจในหน้ากากของข้ามาก!” ฉงหมิงกล่าวอย่างทะนงตน
ชิงหลงกวาดสายตามองไปยังใบหน้าของมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “พูดอย่างกับว่าเจ้าไม่ได้ใช้ใบหน้าปลอมอย่างนั้นแหละ นอกจากนี้ยังมีท่านมู่ที่ไม่กล้าพบผู้คนด้วยใบหน้าจริงนั่นอีก!”
ฉงหมิงกล่าวว่า “อะไรนะ? ใบหน้าของหญิงผู้นี้เป็นของปลอมอย่างนั้นหรือ?”
จูเชว่พุ่งเข้าไปหาชิงหลงอย่างตื่นเต้นพลางกล่าวว่า “ชิงหลง ข้ารู้เรื่องความสามารถของเจ้า ฉะนั้นเจ้าคงจะต้อ
