ไม่ได้มีเพียงแค่เจ้าสำนักหลินเยว่เท่านั้น แต่ยังมีคนส่วนใหญ่ของสำนักหลินเยว่ คนของสำนักหลางซิงเหล่านั้น หรือแม้กระทั่งคนของราชวงศ์ตงหวงทั้งหมดเลยด้วย
น่ากลัวเหลือเกิน!
ภายในดวงตาของมู่เฉียนซีฉายแววมืดมนออกมา มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ!
และมีความเป็นไปได้ว่าอวิ๋นซิวก็น่าจะถูกควบคุมโดยวิธีการเช่นนี้เหมือนกัน
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างนิ่งสงบว่า “เจ้ามาค้นพบตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว! ข้าไม่มีทางช่วยเจ้าได้หรอก”
ด้วยฝีมือของตาเฒ่าผู้นั้น ที่ใช้วิชาคำสาปในการบีบบังคับผู้คนให้มาถึงเส้นทางแบ่งระหว่างความเป็นกับความตายนี้ จึงส่งผลให้เจ้าสำนักหลินเยว่สามารถทำลายวิธีการของมู่หลินหลางได้ในที่สุด
ในเมื่อมันสามารถทำลายได้ บางทีหลังจากนี้นางน่าจะลองทำดูบ้าง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! มู่หลินหลาง องค์หญิงมู่หลินหลางผู้สูงศักดิ์ที่สุดแห่งราชวงศ์ตงหวง! เจ้านี่มันช่างดีเสียจริง ๆ! ข้าขอสาปแช่งเจ้า ให้สุดท้ายแล้วเจ้าต้องจบลงอย่างน่าอนาถ ข้าขอสาปแช่งเจ้า…”
เมื่อมาถึงจุดนี้ คนที่เจ้าสำนักหลินเยว่เคียดแค้นมากที่สุดกลับไม่ใช่มู่เฉียนซี และก็ไม่ใช่ตาเฒ่าที่ร่ายวิชาคำสาปผู้นั้นด้วย แต่กลับเป็นมู่หลินหลาง คนที่นางเคยมอบความภักดีให้จนหมดหัวใจ
เจ
