พวกเขาไม่เชื่อในความชั่วร้ายนี้ และจะต้องได้รับความทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีสลักรูปแบบของคำสาปต่าง ๆ ออกมากลางอากาศ และกวาดสายตามองพวกเขาด้วยแววตาที่เย็นชา
“ในเมื่อพวกเจ้ารนหาที่ตาย เช่นนั้นข้าจะทำให้พวกเจ้าได้พ้นทุกข์ไปโดยเร็วก็แล้วกัน!”
“คิดจะสร้างเรื่องข่มขวัญตบตาอย่างนั้นหรือ! เจ้าจะใช้วิชาคำสาปอีกหรืออย่างไร? วิชาคำสาปเช่นนี้ ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน ช่างนอกรีตเสียจริง ๆ” คนเหล่านี้กล่าวอย่างดูหมิ่น
มีพลังจิตวิญญาณเช่นนี้ หากเป็นคนในเผ่าพวกเขาไม่มีทางไม่รู้จักอย่างแน่นอน เพราะอย่างไรเสียคนของเผ่าคำสาปของพวกเขาก็ไม่ได้มากมายอะไรอยู่แล้ว
ในเมื่อไม่รู้ เช่นนั้นแม่สาวน้อยผู้นี้ก็คงจะเป็นเด็กเหลือขอที่เร่ร่อนอยู่ข้างนอกเป็นแน่
นางแค่โชคดีที่เรียนรู้วิชาคำสาปมาบ้าง แต่มันก็ไม่ใช่ต้นตำรับอยู่ดี ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาต้องดูหมิ่นมันอยู่แล้ว
หากตอนนี้คัมภีร์หมื่นคำสาปอยู่ในสภาพที่ตื่นอยู่ แล้วรู้ว่าพวกเขามีความคิดเช่นนี้ คาดว่าคงจะทำให้พวกเขาแต่ละคนได้ลิ้มลองรสชาติว่าการถูกวิชาคำสาปนับหมื่นนับพันชนิดทรมานมันเป็นเช่นไร?
มันคือที่มาของคำสาป และวิชาคำสาปที่อยู่กับมันนั้นจะนอกรีตได้อย่างไรกัน คิดไม่ถึงเลยว่
