เลยแม้แต่น้อย
“เจ้าลองพูดอีกรอบซิ?” ตาเฒ่าผู้นั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่มืดมน
“จะให้ข้าพูดอีกเท่าไรก็มีความหมายเหมือนกันนั่นแหละ!”
“เจ้าเป็นเพียงแค่เด็กเหลือขอที่เร่ร่อนอยู่ข้างนอกคนหนึ่งเท่านั้น ที่ข้าต้องการรับเจ้าเป็นศิษย์ นั่นก็เป็นเพราะสนใจในตัวเจ้า คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเป็นคนดื้อด้านเช่นนี้! ดูเหมือนว่าข้าคงจะต้องใช้วิธีที่รุนแรงมากกว่านี้อีกหน่อย เพื่อทำให้เจ้าเชื่อฟังแต่โดยดีเสียแล้ว”
ในระหว่างที่ตาเฒ่าผู้นั้นขยับนิ้วอย่างแผ่วเบา “แค่ก แค่ก แค่ก!” ก็มีไอสีดำพันอยู่รอบคอของมู่เฉียนซี และตอนนี้มู่เฉียนซีก็รู้สึกหายใจลำบากเป็นอย่างมาก
“อาถิง ระวังตัวด้วย!” มู่เฉียนซีส่งกระแสจิตกล่าว
“ก็แค่เฒ่าสารเลวคนหนึ่งเท่านั้นแหละ” อาถิงกล่าวอย่างเหยียดหยาม
อีกฝ่ายเป็นถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณระดับสูงสุดคนหนึ่ง แม้ว่านางจะมีความรู้เรื่องวิชาคำสาปมากกว่าเขา แต่ระดับของพลังก็แตกต่างกันมากเกินไปอยู่ดี ซึ่งการที่จะหลบหนีไปจากเขาได้นั้นเท่ากับศูนย์เลยทีเดียว
แต่ทว่า นางในตอนนี้ไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพังเสียหน่อย!
ม่านแสงสีเขียวอ่อนระเบิดออกมาจากร่างกายของมู่เฉียนซี และพลังสีดำนั้นก็กลายเป็นเพียงความว่างเปล่าไป
