“ฝ่าบาทได้ลงทุนทรัพยากรให้สำนักหลินเยว่มากมาย คิดไม่ถึงเลยว่าจะไร้ประโยชน์เช่นนี้ หากฝ่าบาทรู้เข้าละก็ เกรงว่าจะต้องโกรธมากเป็นแน่”
ในเวลาเช่นนี้ ก็มีเสียงที่แหบพร่าเสียงหนึ่งดังขึ้นมา
ร่างเงาสองสามร่างปรากฏตัวออกมา และบนเรือนร่างของพวกเขาก็สวมทับด้วยเกาะสีเงิน
ประกายสีแดงเลือดฉายชัดอยู่ภายในดวงตาของมู่เฟิงหลิง จากนั้นก็พ่นคำคำหนึ่งออกมาว่า “องครักษ์สีเงิน!”
ชายชราคนนั้นมองไปทางมู่เฟิงหลิงพลางกล่าวว่า “ในเมื่อรู้ว่าคือองครักษ์สีเงิน ฉะนั้นพวกเจ้าก็ยอมถูกจับแต่โดยดีเสียเถอะ!”
“ข้าไม่มีทางกลัวพวกขยะอย่างพวกเจ้าหรอก!” มู่เฟิงหลิงตรงเข้าโรมรันบุกตะลุยสังหารคนเหล่านั้นทันที
เพื่อที่จะสร้างความประทับใจให้หลานสาว มู่เฟิงหลิงจึงมักที่จะเก็บอาการอยู่เสมอ
แต่ทว่าตอนนี้เมื่อได้เห็นองครักษ์สีเงิน ผู้ที่ซึ่งเคยเข้าร่วมการไล่ล่าพวกเขามาก่อน และเหล่าพี่น้องของเขาหลายคนก็ต้องตายด้วยน้ำมือของคนเหล่านี้ มันจึงทำให้มู่เฟิงหลิงเปลี่ยนเป็นมุทะลุดุดันมากขึ้นเป็นพิเศษในทันที
“รนหาที่ตายนัก!”
คนที่เป็นผู้นำคนนั้น ได้ระเบิดพลังของผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณออกมา
เขาคิดว่าพลังเช่นนี้จะสามารถข่มขู่มู่เฟิงหล
