ายอยู่กับมู่เฉินซีมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ตั้งแต่ตอนอยู่ที่ดินแดนทางทิศใต้จนมาถึงดินแดนทางตอนกลาง แต่พวกเขากลับไม่รู้ว่ามีคนเช่นนี้อยู่ด้วย
หลังจากที่สอบถามละเอียดบางอย่าง ก็ไม่พบสิ่งใดอยู่ดี แววตาของเจ้าสำนักหลินเยว่พลันเปลี่ยนเป็นน่าสะพรึงกลัวขึ้นมาทันที
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อย่างนั้นข้าก็จะฝังพวกเขาไปพร้อมกันเสียเลย! เพราะถึงจะปล่อยทิ้งเอาไว้ก็ไม่มีค่าอะไรอยู่ดี”
เจ้าสำนักหลินเยว่ตบลงไปที่ศรีษะของคนผู้นี้ และในตอนที่นางพ่นเลือดสด ๆ ออกมา มันก็มีกลิ่นหอมของดอกไม้โชยไปทั่วห้องโถงด้วย
“ทำไมถึงมีกลิ่นหอมด้วยล่ะ!”
“แย่แล้ว ท่านเจ้าสำนัก มันมีพิษ!”
“มู่เฉินซีวางยาพิษนางตั้งแต่หัวจรดเท้าเลย”
เจ้าสำนักหลินเยว่และคนอื่น ๆ ต่างรีบร้อนต้านทานพิษในทันที และทั่วทั้งห้องโถงก็เกิดความวุ่นวายขึ้น
“รีบไปเรียกนักปรุงยาระดับสูงมา เร็วเข้า!”
ส่วนทางด้านของสำนักหมอทมิฬในตอนนี้ เจ้าสำนักของสำนักหมอทมิฬก็ได้จ้องมองไปยังคนที่คุกเข่าอยู่ด้านล่างนั่น และก็ได้พ่นคำพูดหนึ่งออกมาว่า “พูด!”
คนผู้นั่นพูดออกมาอย่างละเอียด!
“ท่านเจ้าสำนัก แม้ว่ามู่เฉินซีผู้นั้นจะทำร้ายนายน้อย แต่ทว่าการกระทบกระทั่งกันระหว่างคนหนุ่มสาวก็ยากที่จะหลี
