ๆ อีกทั้งยังมีความสูงเพียงแค่เมตรเดียวเท่านั้น นอกจากนี้ใบไม้เหล่านั้นยังได้ห่อหุ้มผลไม้สีแดงสดเอาไว้ลูกหนึ่ง
มันก็คือผลไม้จันทราโลหิตกิเลนไม่ผิดแน่ ซึ่งมันก็อยู่ใต้ลาวานี้จริง ๆ ทั้งยังถูกซ่อนเอาไว้ลึกมากเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีได้ถอนพลังจิตกลับคืนมา จากนั้นก็กล่าวกับมู่เฟิงหลิงว่า “อารอง ของที่พวกเราตามหาอยู่ข้างล่างนั่น ข้าจะไปถอนมันมาให้ท่านเอง!”
หลังจากที่พูดจบ มู่เฉียนซีก็ต้องการที่จะลงไปทันที!
และนี่ก็ทำให้คนเหล่านั้นตกใจกลัวเป็นอย่างมาก “แม่นางมู่! พวกข้าว่าลาวาแห่งนี้หากเป็นคนที่มีระดับต่ำกว่าผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณคงยากที่จะต้านทานมันเอาไว้ได้ เจ้าอย่าได้หุนหันพลันแล่น! นี่มันจะเสี่ยงเกินไปแล้ว”
“ใช่ ๆ ๆ! ถึงข้างล่างนั่นจะมีสมบัติอะไร แต่ก็ไม่สำคัญไปกว่าชีวิตของตนเองหรอกนะ!”
มู่เฉียนซีไม่กลัวที่จะอยู่ในเปลวเพลิง เพราะนางมีเปลวเพลิงแห่งราชันย์คอยคุ้มครองอยู่ และถึงแม้ความสามารถของนางจะห่างชั้นกับผู้แข็งแกร่งอย่างผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นราชันวิญญาณนับหมื่นปีแสง แต่ลาวานี้ก็สร้างความเสียหายให้นางได้ไม่มากนักหรอก
มู่เฟิงหลิงก็ได้รั้งมู่เฉียนซีเอาไว้เช่นกัน จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “ซีเอ๋อ
