“ข้า…” มู่เฟิงหลิงจ้องมองไปยังดวงตาสีดำสนิทที่อยู่ตรงหน้า เขาไม่สามารถพูดสิ่งที่เขาต้องการจะพูดก่อนหน้านี้ออกมาได้
มู่เฉียนซีจึงเปลี่ยนหัวข้อในการสนทนาทันที และไม่ต้องการที่จะพูดหัวข้อนั้นอีกต่อไป
นางกล่าวถามว่า “อารองมาทำอะไรที่ดินแดนต้องห้ามจันทราโลหิตหรือเจ้าคะ? ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่เหมาะสมกับคนที่มีความสามารถอย่างอารองจะมาฝึกฝนหาประสบการณ์ได้เลย”
“ดินแดนต้องห้ามจันทราโลหิตมีสมุนไพรวิญญาณชนิดหนึ่ง เรียกว่าผลไม้จันทราโลหิตกิเลน มันคือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงของดินแดนต้องห้ามจันทราโลหิต จากความทรงจำที่สืบทอดกันมาในเผ่าของข้า ทำให้รู้ว่ามันสามารถใช้ยกระดับความสามารถได้หนึ่งขั้นโดยไม่มีผลข้างเคียงใด ๆ เช่นนั้นข้าจึงได้มาตามหามัน”
สิ่งที่มู่เฉียนซีถาม มู่เฟิงหลิงก็ได้ตอบมู่เฉียนซีอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เพราะก่อนหน้านี้เขาได้ทำให้ซีเอ๋อร์รู้สึกโกรธ ฉะนั้นตอนนี้เขาจึงไม่อยากทำให้นางต้องโกรธอีกแล้ว
ในเมื่อไม่มีข่าวคราวของพี่ใหญ่เลยแม้แต่น้อย ดังนั้นเขาจึงต้องพยายามยกระดับความแข็งแกร่งของตนเองอย่างสุดความสามารถ และเมื่อถึงเวลาที่พี่ใหญ่ต้องการจะทำอะไร เขาจะได้สามารถช่วยเหลือได้
มู่เฉียนซีพึมพำกล่าว “ผลไม้จันทราโลหิต
