่เฟิงหลิงกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ฉลาดมาก เหตุใดอารองถึงคิดวิธีการเช่นนี้ไม่ได้กันนะ?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ตอนนี้มีหลานสาวของท่านออกความคิดให้ท่านแล้ว เช่นนั้นอารองก็ใช้ชื่อปลอมในการก่อเรื่องเถอะ ให้ข้าคิดก่อนว่าจะเอาชื่ออะไรดี! มู่อวู่เฟิง มู่อวู่หลิง มู่ซวงเฟิง มู่…”
“พรืดด!” มู่เฉียนซีอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ และรู้สึกแปลกประหลาดเล็กน้อย
“ชื่อทั้งหมดที่ซีเอ๋อร์คิดให้ข้าล้วนน่าฟังทั้งสิ้น แต่ชื่อที่สองของข้าจะใช้เป็น มู่อวู่เฟิง เพราะชื่อของพวกเราทั้งสามพี่น้องต่างก็รวมอยู่ในนี้” มู่เฟิงหลิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แม้ว่าการทำเช่นนี้ มีความน่าจะเป็นที่จะถูกนึกถึงไม่มากนัก แต่มู่เฟิงหลิงก็รู้สึกว่าวิธีการที่หลานสาวของตนเองคิดขึ้นมานั้นถือได้ว่าเป็นวิธีการที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว
เนื่องจากทั้งสองอาหลานไม่ได้เจอกันเป็นเวลานาน จึงดูเหมือนว่าจะคุยเท่าไรก็คุยไม่จบเสียที และเวลาที่ผ่านไปก็รวดเร็วมากเลยทีเดียว
“อารองเมื่อตอนที่ท่านมาถึงแดนซวนเทียนมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้างหรือเจ้าคะ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“มันไม่ได้ผ่านไปอย่างน่าตื่นเต้นเหมือนซีเอ๋อร์หรอก อารองทำแค่ประมานสามเรื่องเท่านั้น คือสอบถามข่าวคราวของพี่ใหญ่
