ของสำนักหมอทมิฬแต่ละคนต่างก็จนปัญญาเช่นกัน
พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าแม่สาวน้อยผู้นั้นจะสามารถใช้พิษที่ส่งผลกระทบต่อพวกเขาได้ด้วย
หลังจากที่รอให้พวกเขาหลุดพ้นออกมาจากพิษได้แล้ว พวกเขาก็หามู่เฉินซีไม่เจออีกแล้ว
“แรงโน้มถ่วงภายในนี้สามารถทำให้ความเร็วลดลงได้ ฉะนั้นมู่เฉินซีคงหนีไปได้ไม่ไกลเท่าไรนัก พวกเรารีบตามไปเถอะ!”
“เร็วเข้า!”
ส่วนมู่เฉียนซีที่หลบหนีไปด้วย และใช้ยารักษาอาการบาดเจ็บของตนเองไปด้วย
จากนั้นก็มีเสียงฮึดฮัดดังขึ้นมาในสมองของนาง “หญิงอัปลักษณ์ ก็รู้อยู่ว่าฝืนไม่ไหว ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้แล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมเรียกกำลังเสริมที่ทรงพลังออกมาอีก”
“อาถิงของข้าเก่งกาจถึงเพียงนี้ จะให้มาจัดการตัวละครเช่นนี้มันจะกลายเป็นการขี่ช้างจับตั๊กแตนเสียเปล่า ๆ เดิมทีข้าก็ออกมาฝึกฝนหาประสบการณ์อยู่แล้ว! ฉะนั้นการต่อสู้ที่ดุเดือดเช่นนี้เป็นก็สิ่งที่มีความจำเป็นมากเช่นกัน หากต้องมาคอยพึ่งพาอาศัยเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่าคงจะถูกเจ้าดูหมิ่นไปจนตายกันพอดี” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ข้าก็ดูหมิ่นว่าเจ้าอ่อนแออยู่ตลอด แค่โดนดูหมิ่นเพิ่มอีกสักครั้ง เนื้อของเจ้าก็คงไม่น้อยลงไปหรอกกระมัง!” อาถิงกล่าวตอบ
“เจ้าเป็นมิตรกับข้าห