ุดในบรรดาพวกเขา แต่เขาต้องเป็นคนที่ได้รับความดีความชอบมากที่สุด
อู่ตี้กล่าวว่า “ข้าเป็นถึงท่านอู่ตี้ จะไปหวาดกลัวเจ้าเศษสวะอย่างเจ้านี้ได้อย่างไร นายท่าน โปรดวางใจเถอะ!”
ในเวลาเช่นนี้ ไม่มีทางเลือกกลับไปยังมิติอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นนายท่านต้อง มาเดือดร้อนรับมือกับผู้บําเพ็ญภูตพลังขั้นตศักดิ์สิทธิ์ระดับหกผู้นี้เป็นแน่ พลังอันน่าสะพรึงกลัวปกคลุมเข้ามา และขนสีขาวราวหิมะของอู่ตี้ก็เปลี่ยนเป็นแข็งกระด้าง
ขึ้นมาทันที
ชั่วร้าย
“ตายซะเถอะ!” ผู้บําเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับหกผู้นี้กล่าวพร้อมแสยะยิ้มอย่าง
ในตอนที่พลังนั้นกําลังจะกลืนกินที่เอาไป ก็มีเปลวเพลิงสีแดงกระเบิดออกมาและแยก พลังนั้นออกจากกันอย่างกะทันหัน ซึ่งทําให้มันไม่สามารถทําอันตรายได้อีก
พรึ่บ!
เปลวเพลิงสีแดงนั้นได้เผาผลาญพลังวิญญาณพิษนั่นจนสิ้นซาก จากนั้นก็มีน้ําเสียงที่หุ้ม
ต่าเสียงหนึ่งดังออกมา
“เพลิงคลั่งบางเหลียน!”
ตูมมม!
และเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวก็พัดโหมกระหนําเข้าใส่เขา “อ๊ากกกก!” เขาส่งเสียงร้อง
โหยหวนออกมา จากนั้นก็ถอยร่นไปอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าแขนข้างหนึ่งของเขาก็กลายเป็นเถ้าถ่าน
ไปในทันที
เปลวเพลิงนั้นร้อนระอุเป็นอย่างยิ่ง หากเขาไม่ได้มีความสามารถเช่นนี้ เกรงว่าทั้งตัวของเขา
คงเหลือเพียงแค่เถ้าถ่านไปแล้ว
“ผู้ใด? เป็นผู้ใดกัน?”
ท่ามกลางเปลวเพลิงนั้น มีหมูน้อยตัวหนึ่งปรากฏตัวออกมา
ถึงมันจะดูน่ารักมาก แต่ทว่าบ
