ที่เสี่ยวหงพูดจบ เปลวเพลิงนั้นก็มันก็เปลี่ยนกลายลําแสง ที่พุ่งตรงไปทางด้านของ
เสี่ยวไม่โม่ในทันที
ขณะที่ผู้บําเพ็ญทูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสามกําลังเตรียมจะใช้กระบี่ตัดศรีษะของเสี่ยวโม่
ไม่อยู่นั้น ก็สัมผัสได้ถึงอันตรายที่กําลังใกล้เข้ามา และยังไม่ทันที่เขาจะได้หลบหลีก ทั้งตัวของเขาก็ได้ ถูกเปลวเพลิงกลืนกินไปแล้ว
พรีบบ!
และคนคนหนึ่งก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เสี่ยวหงกล่าวว่า “จัดการกับเจ้าเศษสวะพวกนี้ สําหรับข้าที่เลื่อนชั้นมาแล้วดูไม่ค่อยจะท้าทาย เท่าไรเลยจริง ๆ!’
เพื่อนของตนเองหายไปเช่นนั้นแล้ว ผู้บําเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสามอีกคนหนึ่งก็
ตกใจจนหน้าซีดเผือดไปทันที และกลัวว่าคนที่ต้องประสบเคราะห์ร้ายคนต่อไปจะเป็นตนเอง เขา จึงรีบร้อนหนีไปอย่างรวดเร็ว
เปลวเพลิงแห่งความมืดพุ่งทะยานเข้ามา และเสียวไม่โม่ก็กล่าวว่า “คิดหนีหรือ ฝันไปเถอะ!” “ท่านพี่เสี่ยวหง ข้าจะจัดการเจ้าหมอนั่นด้วยตนเอง ท่านอย่าทําให้เขาหวาดกลัวไปนักสิ หลังจากที่เสียวโม่ไม่กล่าวกับเสี่ยวหง
เหงื่อของผู้บําเพ็ญภูตพลังขั้นทูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสามผู้นั้นแตกพลั่ก ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็
ยังคงกลัวอยู่นั่นแหละ!
