คนของสำนักหมอทมิฬประคองท่านผู้อาวุโสที่ได้รับบาดเจ็บคนนั้นไว้ และไม่กล้าที่จะพุ่งเข้าไปโจมตีคุณชายชิงหลงอย่างไม่เกรงกลัว อีกทั้งยังยอมพาคนล่าถอยไปอย่างไม่เต็มใจเท่าไรอีกด้วย
และหลังจากที่มู่เฉียนซีกล่าวลาเพื่อนของนางเรียบร้อยแล้ว ก็ตามคนของคุณชายชิงหลงจากไปอย่างปลอดภัย
มู่เฉียนซีกล่าวกับชิงหลงด้วยรอยยิ้มว่า “ขอบคุณคุณชายชิงหลงมากที่ออกโรงช่วยอย่างมีน้ำใจเช่นนี้!”
“ถึงข้าจะไม่ออกโรง ก็เกรงว่าเจ้าคงจะไม่เกิดเรื่องอะไรอยู่ดีไม่ใช่หรือ?”
“นั่นมันไม่เหมือนกัน อาถิงและสุ่ยจิงอิ๋งของข้า หากไม่จำเป็นต้องเปิดเผยก็ไม่ต้องเปิดเผยเลยจะดีกว่า นอกจากนี้ระดับเช่นนี้ ก็ไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะให้พวกเขาเคลื่อนไหวได้หรอก”
ซูอี้ชิงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าเพียงแค่ไม่อยากให้จูเชว่มารบกวนข้าเท่านั้นแหละ หวังว่าเจ้าจะไสหัวออกไปจากดินแดนทางทิศตะวันออกโดยเร็ว! เพื่อที่ข้าจะได้ไม่ต้องถูกรบกวนอีก”
“ในเมื่อเจ้าไม่ต้อนรับข้าถึงเพียงนี้ มันก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าข้าควรจะอยู่ต่ออีกสักหน่อย”
“เจ้ายังไม่ยอมแพ้เรื่องข้าอีกหรือ?”
“ข้าไม่ได้บอกว่าข้าไม่ยอมแพ้เสียหน่อย! ข้าแค่รู้สึกว่าทิวทัศน์ของดินแดนทางทิศตะวันออกค่อนข้างดีเท่านั้น ข้าเลยคิ
