กไปอย่างง่ายดายเช่นนั้น “รอเดี๋ยว!”
“มู่เฉินซี นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน? วันนี้พวกข้าเห็นแก่หน้าคุณชายชิงหลงหรอกนะ ถึงได้ยอมปล่อยเจ้าไปสักครั้ง! เจ้าควรรู้ว่าสิ่งใดควรไม่ควรสิ”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ก่อนหน้านี้สำนักหลินเยว่ของพวกเจ้าใส่ร้ายข้า ข้ารู้สึกว่าทำให้มันชัดเจนในทันทีจะเป็นเรื่องที่ดีมากกว่า ข้ามีวิธีทำให้คนพูดความจริงออกมาได้!”
“ไปจับผู้หญิงคนนั้นมาให้ข้า! คุณชายชิงหลง!” มู่เฉียนซีมองไปที่ชิงหลงด้วยรอยยิ้ม นอกจากนี้ยังสั่งการให้เขาทำงานให้อีกด้วย
ไอเย็นยะเยือกบนร่างกายของชิงหลงน่าหวาดกลัวขึ้นเล็กน้อย เขาจ้องไปที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “นี่เจ้ากำลังสั่งข้าอยู่อย่างนั้นหรือ?”
เดิมทีเขายืนอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีในฐานะของผู้ปกป้องคุ้มครอง แต่ทว่าเวลานี้บรรยากาศของทั้งสองคนกลับเปลี่ยนไปเล็กน้อย
นั่นเป็นเพราะคุณชายชิงหลงโกรธขึ้นมาแล้ว!
มู่เฉินซีใช้น้ำเสียงปกติสั่งการให้คุณชายชิงหลงทำงานให้ นางช่างมีความใจกล้าบ้าบิ่นเสียจริง ๆ หากคุณชายชิงหลงไม่โมโหก็คงเป็นเรื่องที่แปลกแล้ว
ในตอนที่ทั้งสองคนเริ่มมีปัญหากัน คนที่ดีใจมากที่สุดก็ต้องเป็นคนของสำนักหลินเยว่และคนของสำนักหมอทมิฬแน่นอนอยู่แ