ในขณะที่เฮยฮั่นกำลังรอคำพูดต่อไป ทว่ามู่เฉียนซีกลับกล่าวอย่างหยอกล้อว่า “ไว้เจ้าตายแล้ว ข้าจะบอกกับศพของเจ้าว่าข้าเป็นใคร? ดีหรือไม่?”
เฮยฮั่นกล่าวด้วยความเดือดดาลว่า “บัดซบเอ้ย เจ้าหลอกข้า!”
“ข้าไม่เพียงแต่หลอกเจ้าเท่านั้น แต่ยังจะฆ่าเจ้าด้วย!”
พัดวิหคเฟิงหลิงแยกออกจากกัน ซึ่งแต่ละชิ้นต่างก็พุ่งโจมตีเข้าที่จุดตายของเขาทั้งสิ้น และหนึ่งในใบพัดนั้นก็เฉือนลงไปที่คอหอยของเขาด้วยความรวดเร็ว
สีหน้าของเฮยฮั่นเปลี่ยนเป็นซีดเผือด และในที่สุดเกล็ดสีดำก็ได้ปะทุขึ้นมาและห่อหุ้มร่างกายทั้งหมดของเขาเอาไว้
เขากล่าวอย่างเยาะเย้ยว่า “เจ้าอยากจะฆ่าข้าหรือ ฝันไปเถอะ! ข้าเป็นถึงนายน้อยของสำนักหมอทมิฬเชียวนะ!”
“เจ้าคอยดูเถอะ นายน้อยอย่างข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่”
ปัง ปัง ปัง!
ถึงใบพัดจะไม่สามารถทำร้ายเฮยฮั่นได้ แต่ทว่าการป้องกันนี้ของเฮยฮั่นก็ไม่สามารถยืนหยัดอยู่ได้นานเท่าไรนัก และถ้าเกาะป้องกันนี้หายไป คนที่โชคร้ายต้องเป็นเขาอย่างแน่นอน!
ดังนั้นเฮยฮั่นจึงเลือกที่จะยอมแพ้อย่างไม่เต็มใจ และรีบถอยออกมาทันที!
“ดูสิ! ศิลาโบราณแผ่นนั้นมีการเปลี่ยนแปลงแล้ว”
“ชะ…ชื่อของนายน้อยสำนักหมอทมิฬนั้นหายไปแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“
