ารบาดเจ็บบนร่างกายของมู่เฉียนซีรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ
แม้ว่าพลังทางกายภาพจะแข็งแกร่งมากขนาดนี้ แต่ดาบโค้งพิษปีศาจที่อยู่ในมือของเขานั้นก็เป็นถึงมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพที่ไม่ธรรดาเช่นกัน
“คิดไม่ถึงเลยว่าจะไม่ตายในทันทีหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บจากดาบโค้งพิษปีศาจของข้า เจ้าเป็นใครกันแน่?”
รอยแผลที่อยู่บนร่างสองสามรอยนั้นได้รับบาดเจ็บมาจากดาบโค้งพิษปีศาจ แม้ว่าจะเป็นผู้อาวุโสของสำนักหมอทมิฬของพวกเขาเอง หากถูกทำให้บาดเจ็บก็คาดว่าน่าจะทรมานเช่นกัน แต่ทว่ามู่เฉินซีผู้นี้กลับดูเหมือนคนไม่เป็นอะไรอย่างไรอย่างนั้น
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าแปลกใจมากขนาดนั้นเลยหรือ? พิษของดาบพิษปีศาจนี้สำหรับข้าแล้วก็เป็นเพียงแค่ของเด็กเล่นเท่านั้น ยังคิดว่าข้าจะโดนพิษตายอีกหรือ?”
ของเด็กเล่น!
แม้แต่ท่านพ่อของเขายังวิจารณ์ว่าดาบโค้งพิษปีศาจนั้นอยู่ในระดับสูง ทว่าเมื่อมาถึงปากของหญิงสาวคนนี้กลับถูกลดคุณค่าลงจนกลายเป็นเช่นนี้ไปเสียแล้ว
“มู่เฉินซี ดูเหมือนว่าเจ้าจะเบื่อชีวิตแล้วสินะ! ข้าจะเป็นคนส่งเจ้าออกไปโดยเร็วเอง!” เฮยฮั่นกล่าว
