์พี่ใหญ่ของสำนักหลินเยว่ที่ถูกการโจมตีของมู่เฉียนซีทำให้กระอักเลือดออกมา
แขนเสื้อถูกสายลมเฉือนจนขาดวิ่น และทิ้งรอยแผลจำนวนนับไม่ถ้วนไว้บนแขนของนาง
หลังจากที่รู้ว่าพวกนางไม่มีทางทำลายการป้องกันของมู่เฉินซีได้ ในใจของพวกนางตอนนี้ก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ไม่แปลกใจเลยว่าเพราะเหตุใดภารกิจถึงได้ล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยการป้องกันเช่นนี้ของมู่เฉียนซี ผู้ที่มีระดับต่ำกว่าผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์อย่าหวังว่าจะทำอันตรายนางได้แม้แต่ปลายเล็บ
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
มู่เฉียนซีได้ร่ายพลังวิญญาณธาตุวายุ และโจมตีอย่างต่อเนื่อง โดยที่ไม่ไห้โอกาสพวกนางได้หายใจเลยด้วยซ้ำ
“มู่เฉินซี ที่จริงแล้วเจ้าเป็นใครกันแน่? เจ้าเป็นใครกัน?”
เป็นความสามารถที่แปลกประหลาด มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว ในเมื่อไม่มีภูมิหลังที่แข็งแกร่ง แล้วจะมีความสามารถที่วิปลาสเช่นนี้ได้อย่างไรกัน นางไม่เชื่อหรอก
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “บางทีในอนาคตเจ้านายของเจ้าอาจจะได้มีโอกาสไปบอกเจ้าก็ได้ ทว่าตอนนี้ เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รู้หรอก”
ปัง ปัง ปัง!
เวลานี้พวกนางได้ตระหนักรู้แล้วว่าความสามารถที่แท้จริงของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉร
