ไม่ควรค่าต่อขยะอย่างพวกเจ้าอยู่ดี!” เฮยฮั่นกล่าวอย่างดูถูกเหยียดหยาม
ในเมื่อคนเหล่านี้ถูกปฏิเสธ ศิษย์พี่หญิงใหญ่ของสำนักหลินเยว่จึงเอ่ยปากออกมาว่า “นายน้อยเฮยได้โปรดมอบที่ว่างอีกสี่ที่ให้พวกเราพี่น้องได้หรือไม่?”
ด้วยรูปร่างหน้าตาที่งดงามของหญิงสาวทั้งสี่จากสำนักหลินเยว่ บวกกับชื่อของสำนักหลินเยว่ ทำให้เฮยฮั่นไม่ได้กล่าวปฏิเสธแต่อย่างใด
“นั่นมันก็แน่นอนอยู่แล้ว หากเหล่าศิษย์น้องจากสำนักหลินเยว่ต้องการที่ว่าง อย่าว่าแต่ที่สี่ที่เลย ถึงแม้จะสิบที่ข้าก็ต้องตอบรับอยู่แล้ว” เฮยฮั่นกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ดูเหมือนว่านายน้อยเฮยฮั่นจะเชื่อฟังคำพูดของสำนักหลินเยว่ ฉะนั้นพวกเขาจึงดีใจขึ้นมาทันที และขอร้องให้ศิษย์พี่หญิงใหญ่ของสำนักหลินเยว่ช่วยขอที่ว่างเพิ่มขึ้นอีกหน่อย
แต่ผลสุดท้ายนางกลับกล่าวว่า “ข้าสนิทกับพวกท่านด้วยอย่างนั้นหรือ? มันน่าอายจริง ๆ หากจะให้ขอนายน้อยเพิ่มอีกสักที่ เพราะมันดูเหมือนพวกข้าได้คืบจะเอาศอกเลยน่ะสิ!”
“ทุกท่านหาหนทางอื่นเอาเถอะ! พวกท่านสามารถหาตราสัญลักษณ์มาได้ชิ้นหนึ่งแล้ว ก็น่าจะมีหนทางหาตราสัญลักษณ์ชิ้นที่สองได้สิ”
เห็นชัดว่าไม่มีเหตุผลที่ต้องทำให้นายน้อยของสำนักหมอทมิฬ
